ثعلب (Orchis mascula)

[ad_1]

بررسی کلی گیاه دارویی ثعلب و آشنایی با خواص دارویی و ترکیبات شیمیایی و نحوه مصرف و…..  

                                ثعلب (Orchis mascula)

نام فارسی: ثعلب

نام علمی: Orchis latifolia،
Orchis mascula

نام های عمومی: Salep،Orchis

نام های انگلیسی:  Salep،Orchis

نام فرانسوی: Orchis

نام آلمانی: Knabenkraut

نام خانواده: Orchidaceae(ثعلب)

گیاه شناسی:

ریشه های غده ای این
گیاه به دو صورت در بازار وجود دارد: نوع اول به شكل پنجه دست انسان است و به همین
دلیل به آن ثعلب پنجه ای می گویند كه سخت و به رنگ زرد كثیف(خاكی رنگ) می باشد.
این نوع ثعلب كه از گونه
Latifolia به دست می آید، تا حدود یك متر ارتفاع دارد و دارای
برگ های پهن و گل هایی به رنگ بنفش مایل به ارغوانی است.

نوع دوم كه به شكل
دوك مانند و گاهی به صورت چندتایی به هم چسبیده است، به رنگ زرد و به ثعلب قلوه ای
مشهور است. این نوع ثعلب را از گونه
Mascula به دست می آورند. گیاه اول در مناطق مركزی،
شرقی و غرب و گیاه دوم در البرز مركزی، گیلان، مازندران و غرب ایران رویش دارد.

هر دو نوع ثعلب به
علت داشتن موسیلاژ (لعاب) فراوان به عنوان نرم كننده، تقویت كننده اعصاب و مقوی در
طب سنتی ایران مصرف می شوند.

در كتاب قانون ابن
سینا و مخزن الادویه از گیاهی به نام حفی الثعلب سخن به میان آمده كه خصوصیات و
ریشه آن تطابق كاملی با این دو گونه ثعلب ندارد و به مطالعات بیشتری نیاز است.

مهم ترین اثرات گزارش
شده:

ضد درد، افزایش دهنده
قوای جنسی، قابض، ملین، كاهش دهنده كلسترول، كاهش دهنده قند خون و مقوی اعصاب

طریقه و میزان مصرف:

دم كرده: 1 گرم از
پودر به صورت چای مصرف شود.

پودر: یك قاشق
چایخوری پودر در یك لیوان آب گرم حل شده قبل از غذا میل شود.

عوارض جانبی:

این گیاه در حد مصرف
دارویی عارضه جانبی ندارد.

مطالب مرتبط :

بنفشه معطر ( viola odorata )

هل (Elettaria cardamomum)

خشخاش (Papaver Somniferum)

اسطوخودوس (Lavandula angustifolia)

كاسنی (Chicorium intybus)

جوزهندی (جوز بویا)(Myristica fragrans)

خار مریم (Silybum marianum)

پنج انگشت (Vitex agnus castus)

شاهدانه (Cannabis sativa)

گل مغربی (oenothera macrocarpa)

گل قاصد (taraxacum officinalis)

باباآدم (Arctium lappa)

بیدمشک (Salix aegyptiaca)

خاکشیر (Descurainia sophia)

جین سنگ کره ای(Korean ginseng)

آویشن (Thumus vulgaris . L)

آرتیشو (كنگر فرنگی)

یونجه (medicago sativa)

شنبلیله (Trigonella foenum – graecum)

پونه (Mentha pulegium)

حنا (Lawsonia inermis)

پرسیاوشان(Adiantum capillus – veneris )

سنا (Cassia angustifolia)

گل سرخارگل(Echinacea angustifolia)

بسفایج (polypodium vulgar)

 




طبقه بندی:

مقالات گیاهان دارویی
، 
طب سنتی
، 
گیاه شناسی و خواص گیاهان دارویی
، 
گیاهان دارویی
، 

برچسب ها:
ثعلب،
Orchis latifolia،
Orchis mascula،
خواص دارویی،
Salep،
Orchis،
ظریقه و میزان مصرف،

[ad_2]

لینک منبع

روش های درمان و رهایی از یبوست

[ad_1]

بررسی روشهای درمان یبوست و مشکلات ناشی از آن و ….

روش های درمان یبوست

از روشهاى
معالجه یبوست، درمان با آب است به این طریق كه: وان را باید پر از آب كرد بطورى كه
موقعى كه مریض در آن مىنشیند آب در اطرافش بریزد.

در
تابستان اگر آب خنك نباشد بید آن را با یخ خنك كرد. اگر یخ نباشد مى توان با ریختن
آب توى كوزه در هنگام شب آن را خنك كرد. مریض باید در وان بنشیند ولى پاهایش
بایستى از وان خارج باشد. سپس مریض باید با حوله تر، شكم خود را با ملایمت ماساژ
بدهد.

مدت
استحمام باید ٥ إلى ٣٠ دقیقه و در صورت لزوم یك ساعت طول بكشد. پس از استحمام،
مریض باید با حوله خود را خشك كرده ماساژ بدهد و سپس در بستر به استراحت بپردازد.
این حمام در معالجه یبوست مؤثر است. انگور یبوست مزاج را كه ام الامراض است بر طرف
مى كند. كسانى كه مبتلا به یبوست هستند باید انگور را حتما با پوست و هسته بخورند.

براى
اینكه اثرى مفید بدست آوریم باید انگور ترش را با انگور شیرین باهم بخوریم و حمام
آفتاب بگیریم و كمپرس گرم روى شكم بگذاریم و از دوش گرفتن غافل نباشیم.

باید توجه
كامل كنیم كه پوست و هسته ی انگور خوب جویده شود با بزاق دهان مخلوط گردد و سپس
فرو داده شود و باید در طى روز، گاه به گاه شكم را با دستان خویش مالش دهیم.

براى
اینكه تخلیه ی  مدفوع شروع شود، توصیه مى شود
كه انگور را با گلابى تازه یا تمر هندى جوشانده و یا با آلوى خشك یا تازه كه خام
یا پخته باشد تركیب كنید.

همینطور
براى كمك به رفع یبوست مى توانید انگور را با پرتقال، توت فرنگى یا آلبالو و گیلاس
مصرف كنید.

یك ماه یا
دو ماه كه گذشت و كار روده‌هاى شما منظم شد مى توانید یك وعده غذاى خود را از گندم
پخته با پوست و پیاز ترتیب دهید.

در اینجا
به بیمارانى كه مبتلا به یبوست دائمى هستند توصیه مى شود كه دوره ی صغیر رژیم
انگور را با میوه‌ها دیگر بگیرند و بعد از اینكه شش روز فقط رژیم انگور داشتند سوپ
گندم كامل و یا نان كامل برشته را مصرف كنند.

آب انگور
در زنان بار دار به علت تنبلى روده‌ها كه تقریبا همیشه همراه با حاملگى است و خیلى
زود و به سهولت دچار مسمومیت مى شوند بسیار مفید واقع مى شود.

میوه ی
گلابى ملین و آب آن مسهلى قوى است. وقتى مى خواهید از گلابى آب بگیرید آن را با
پوست و مغز و دانه زیر فشار بگذارید تا مواد مفید بیشترى از آن گرفته شود.

صرف یك
قاشق سوپخورى روغن زیتون، براى تقویت مزاج و رفع یبوست سودمند است.

خوردن
پرتقال بعد از غذا و به عنوان دسر، به هضم غذا و انجام وظایف روده كمك بزرگى مى كند.
به همین جهت است كه مصرف پرتقال بعد از غذا را اشخاصى كه سوء هاضمه دارند و یا
مبتلا به یبوستهاى مزمن شده اند توصیه مى كنند.

پرتقال را
براى رفع یبوست بچه‌ها خیلى تجویز مى كنند.

پرتقال با
زرد آلو، آلو، خربزه و گلابى ضد یبوست است.

براى
معالجه و درمان یبوست با پرتقال باید سى دقیقه پوست یك پرتقال و یا نارنج تازه را
در آب جوشانید و این آب را كه خیلى تلخ و گس است دور ریخت و دوباره پوست پرتقال و
یا نارنج را در آبى كه با قند و یا شكر شیرین شده است بیست دقیقه جوشانید.

مقدار قند
و یا شكر كه براى آن لازم است، بیست گرم قند و یا شكر در مقابل یك لیتر آب است و
باید آن را در بشقابى گذاشت تا خشك شود و پس از آن صبحها ناشتا مصرف كرد، یا شبها
بعد از سه ساعت كه از صرف شام گذشته باشد خورد.

هضم پوست
پرتقالى كه به این ترتیب تهیه شده نامطبوع و مشكل نیست و مصرف آن موجب این مى شود
كه فورا ملح مخصوصى كه همراه با بلغم است بوجود آید كه موجب تسهیل در تخلیه ی
مدفوع گردد.

براى
معالجه ی یبوست با پرتقال، باید آن خوراكیهایى را كه یبوست می آورد از برنامه ی
غذایى حذف كرد و با اراده ی كامل به معالجه ی منظم پرتقال پرداخت و هر روز چهار تا
پنج كیلو پرتقال را همانطور كه هست خورد و یا آب آن را گرفت و مصرف كرد. روز اول
باید یك كیلو پرتقال مصرف كرد و بعد رفته رفته مقدار آن را به چهار، تا پنج كیلو
رسانید.

با پرتقال
و نان كامل مى توان شدید ترین یبوستهاى مزمن را معالجه كرد و بهبودى بخشید، زیرا
سلولزهاى نباتى پرتقال و سبوس نان كامل، چون جارویى، فضولات روده‌ها را به خارج
دفع مى كند.

اسفناج
خاصیت ملین دارد و ماده ی كلروفیلى كه در آن است، عضلات روده‌ها را تحریك كرده و
سلولزهاى آن تخلیه مدفوع را آسان مى سازد. به همین دلیل آن را به اشخاص مبتلا به
یبوست توصیه مى كنند.

دم كرده ی
تخم اسفناج به مقدار پنج تا ده گرم براى یك فنجان آب، داروى ملین و مفیدى است كه
در معالجه ی یبوست معجزه مى كند.

تره فرنگى
داراى خواص ملین قابل توجهى است.

ترخون
براى رفع یبوست مفید است. جوشانده آن به مقدار بیست و پنج، تا سى گرم در یك لیتر
آب توصیه مى شود.

ترشك خواص
ملینى دارد و سوپى از آن درست مى كنند كه براى رفع یبوست مفید است.

براى تهیه
ی این سوپ باید چهل گرم ترشك، بیست گرم كاهو، بیست گرم تره فرنگی، بیست گرم كاسنى
زرد، پنج كرم كره، یك لیتر آب را بدون نمك مصرف كنید.

جوشانده
چغندر به مقدار بیست و پنج تا ٥٠ گرم در یك لیتر آب، براى یبوست توصیه مى شود.

دم كرده
تخم رازیانه به مقدار پانزده گرم در یك لیتر آب، یا هر غذا اگر یك فنجان آن صرف
شود براى یبوست تجویز شده است.

كمپوت و
مرباى ریواس ملین است. ریشه‌هاى بعضى از انواع ریواس را اگر خشك كنند و بسایند،
گرد زرد

رنگى
بوجود مى آید كه در داروخانه‌ها وجود دارد و به مصارف طبى مى رسد و آن را ریوند
چینى مى گویند.

اگر گرد
ریوند چینى را به مقدار دو تا سه گرم با كمى عسل مخلوط كنند داروى ملین ملایمى را
بدست مى دهد كه تولید دل درد نمى كند و معده و روده‌ها را هم خسته نمى سازد. در
مصرف گرد ریوند چینى نباید زیاده روى و اسراف كرد، زیرا در بسیارى از اشخاص بعد از
اینكه مسهل را در آنها انجام مى دهد آنها را مبتلا به یبوستمى سازد.

سیب زمینى
ترشى داراى روغنهاى نباتى به شكل موسیلاژ (لعاب نباتى) مى باشد و چون اعمال روده‌ها
را مرتب مىكند براى اشخاصى كه مبتلا به یبوست هستند مصرف آن مفید مى باشد.

مصرف
جوشانده شصت گرم كاهو در یك لیتر آب براى رفع یبوست مفید است چون كاهو داراى
سلولزهاى فراوان است و تخلیه مدفوع را آسان مى سازد.

شیره ی
تخم كدو داروى ملینى است و اگر كسى مبتلا به یبوستهاى خیلى سخت باشد و صبح ناشتا
یك فنجان كوچك از آن را سر بكشد به زودى از شریبوست راحت خواهد شد.

براى
اشخاصى كه به یبوست عادى مبتلا هستند در طى صرف غذا مخلوطى از كاهو، كرفس، هویج و
گل كلم خام را ریز ریز كرده و با آب گوجه فرنگى خام چاشنى زده و تجویز مى كنند.

هویج مثل
تمام سبزیها و بیشتر از همه ی آنها اعمال روده‌ها را منظم مى كند و مصرف آن براى
یبوست مفید است.

هویج،
مدفوع را بر عكس رژیم گوشتى نرم مىكند، به همین جهت باید خوراكهایى را كه از گوشت
تهیه مى شود با هویج مصرف كرد.

در مورد
یبوست باید سوپى را كه از یك كیلو هویج درست شده است و دو ساعت در یك لیتر آب
جوشیده و بعد از صافى كه مخصوص پوره هویج است آن را رد كرده اند مصرف نمود.

منحصرا
باید به بچه همین سوپ را داد تا اینكه روز سوم كه اولین تخلیه ی شكم صورت مى گیرد
رفته رفته از روز سوم باید مقدار سوپ را كم كرده و بجاى آن، شیر اضافه كرد و بعد
از روز پنجم یا ششم باید جیره ی معمولى شیر را به بچه داد. انجیر چون داراى دانه‌هاى
ریزى است بر روى معده و روده‌ها خاصیت تقویت كننده و ملین دارد. اگر انجیر را
بپزند و به شكل كمپوت یا مربا در آورند براى اشخاصى كه

سوء هاضمه
یا یبوست دارند مفید است و براى پختن انجیر هم قند یا شكر زیاد لازم نیست چون خود
انجیر داراى مواد قندى است.

براى
درمان یبوست با انجیر مى توانید در ظرفى كه در آن شیر ریخته شده سه انجیر خشك را
كه چهار قسمت شده با دوازده كشمش بیندازید و بجوشانید و صبح ناشتا آن را بخورید. یا
بهتر است چهار انجیر خشك را در لیوانى كه یك چهارم آن شیر یا آب است بپزید. همین
كه محتوى آن به یك چهارم رسید و با جوشیدن، حجم آن كم شد آن را صاف كنید و شیرهء
آن را مصرف نمائید.

اگر شصت
گرم گل هلو را در یك لیتر آب دم كنند، دمكرده اى بوجود مى آید كه وقتى به بچه‌ها
داده شود یبوست آنان به كلى بر طرف مى شود.

شربت غلیظ
گل هلو داروئى است كه دشمن سرسخت یبوست مى باشد و براى كسانى كه داراى معدهء حساس
هستند توصیه شده است.

زرد آلو
اگر در آب خیس شود یبوست را بر طرف مى سازد.

اگر شاه
توت را صبح ناشتا بخورند ملین است و مثل مسهل كار مى كند.

اگر كسى
مبتلا به یبوست مزمن و مدتى فقط خرما بخورد یبوست او به كلى رفع خواهد شد.

اگر سیب
را موقع خواب با پوست آن بخورند به شرطى كه به خوبى بجوند و فرو دهند براى
یبوستهاى مزمن و سخت، فوق العاده مفید است و پس از چندى عمل روده‌ها را به صورت
طبیعى و عادى در آورده و یبوست را رفع مى كند.

املاح
معدنى توت فرنگى، خاصیت مسهلى به آن بخشیده است زیرا این املاح عضلات روده‌ها را
به انبساط و انقباض وادار مى كند و به همین جهت هم آن را براى كسانى كه مبتلا به
یبوست هستند تجویز مى كنند.

تخم و
دانه‌هایى كه در تمشك هست و اغلب با دندان هم جویده نمى شود وقتى خورده شوند در
معالجه ی یبوست و خشكى مزاج بطور طبیعى بسیار مؤثر است و سبب مىشود كه یبوست به
كلى رفع گردد.

دمكرده ی
سى گرم برگ و ١٥ گرم شكوفه ی درخت بادام، مخلوطى را بوجود مى آورد كه مسهل خواهد
بود.

آلوى خیلى
تازه و رسیده را اگر صبح ناشتا با نان چاودار بجاى صبحانه بخورند غذایى كامل علیه
یبوست مزمن است و كسانى كه نمى توانند آلو یا آلوچه ی تازه و رسیده را خام بخورند
مى توانند آن را مربا یا كمپوت كرده و بخورند.

كمپوت
آلوچه ی خشك داروى ممتازى براى معالجه و رفع یبوست مى باشد. براى معالجه و درمان
یبوست مزمن سخت، از آلوى سیاه خشك یا آلوچه مى توان كمك گرفت در این مورد آلوى
سیاه یا آلوچه، یك چاره ی اصلى وقطعى است و براى تهیه ی آن باید چنین عمل كنید:

هشت عدد
آلوچه ی خشك را مدت دوازده ساعت آب كنید، بعد مدت ده دقیقه بدون اینكه قند یا شكر
در آن بریزید آن را روى آتش بگذارید و بپزید و در همان حین كه مشغول جوشیدن و پختن
است كمى آبلیمو به آن اضافه كنید و این آلوچه‌هاى پخته را صبح ناشتا و شب هنگام
خواب با دو عدد سیب درختى كاملا رسیده بخورید و بخوابید. پیش از ظهرها هم هر دفعه
دو لیوان آب طبیعى خالص را بنوشید.

مصرف نخود
براى كسانى كه یبوست دارند توصیه مىشود. شاهى به مزاج لینت مى بخشد. كلم نیز خاصیت
ملین دارد.

در هنگام
یبوست مصرف گوجه فرنگى را توصیه مى كنند.

عسل براى
اشخاصى كه مبتلا به یبوست شده اند مؤثر است زیرا داراى خاصیت لینت آور كامل مى باشد
و به علاوه شیرین است.

تمر هندى
ملین است و براى لینت مزاج به صورت دم كرده، ٢٠ در هزار به كار مى رود.

شیر خشت
بعنوان مسهل در رفع سوی هضم اطفال به كار مى رود. دو سه نخود شیر خشت را در آب
ولرم حل كرده، پس از صاف كردن به طفل بخورانید.

روغن كرچك
مسهلى است بسیار قوى و عامل مسهلى آن اسید ریسینولیك است.

مقدار
خوراك در بزرگسالان ٤٥ گرم و در خردسالان یك قاشق سوپخورى است. پس از خوردن كرچك
باید تا مدت ٣ ساعت از خوردن هر نوع غذا خوددارى كرد. براى خوش طعم كردن روغن كرچك
چند قطره اسانس نعناع در آن مى ریزند و یا آن را با لیمو ترش مى خورند.

علف سنا
از مسهلهاى بسیار قوى است و چنانچه مادران شیر ده، دمكرده ی سنا بخورند، شیرشان
خاصیت مسهلى پیدا مى كند و در مزاج طفل شیرخوار آنها، اثر مسهل مى گذارد و سبب
تخلیه ی مدفوع مى شود.

چون سنا
مسهلى بسیار قوى است در بعضى افراد ممكن است تولید قولنج و دل درد كند. به همین
جهت سنا را با انیسون و تخم گشنیز و یا دارچین مخلوط كرده و مصرف مى كنند تا اثر
سوء آن بر طرف شود.

فلوس، ملین
و مسهل است، مكیدن آن هم مطبوعتر از جوشانده‌اش هست و خاصیت مسهل را هم دارد.

طریقه ی
تهیه ی جوشانده ی آن اینست كه ٦٠ گرم فلوس را در نیم لیتر آب به مدت ده دقیقه مى جوشاند.

گلسرخ به
عنوان مسهل مخلوط با سنا (به مقدار مساوى ٢٠ گرم) توصیه مى شود. گل قند كه گلسرخ تهیه
مى شود، مسهلى قوى است.

طرز تهیه ی
گل قند از این قرار است: گل سرخ را سائیده و با قند نرم سائیده شده كه ٢ برابر گل
باشد ممزوج نموده با گلاب خمیر نمایند و در آفتاب بگذارند، پارچه ی تمیز نازكى بر
روى آن بیندازند كه هم مگس و زنبور بر روى آن ننشیند و هم از گرد و غبار محفوظ
بماند تا چند روزى كه خشك شود. باز مقدار ٣٠ مثقال قند دیگر بسایند با گلاب مخلوط
نموده و با گل سرخ قبلى كه در آفتاب بوده مخلوط نمایند و مجددا در آفتاب گذارند تا
خشك شود. بعد مقدار ٤٠ مثقال دیگر قند سائیده را با گلاب مخلوط نموده با گل خشك
شده یموجود در آفتاب ممزوج نمایند، سه روز دیگر هم در آفتاب بماند گل قند بدست
خواهد آمد. براى هر خوراك ١٢ 
مثقال از
آن كافى است.

براى
درمان یبوست، ماست ٥ سیر، گل سرخ، زنیون، بادیان، از هر كدام ٢ مثقال، فلفل نرم شش
نخود، كشمش سبز یك سیر را مخلوط نموده با نان عوض نهار میل نمایند كار كن بسیار
نافعى مى باشد.

آش از
برنج، تره، جعفرى بپزید یك ربع قبل از اینكه غذا را میل نمائید 8 مثقال گل سرخ را
نرم سائیده داخل غذا بریزید، قدرى كه جوشید و غلیان آمد غذا را میل نمائید. این آش
گل سرخ از هر مسهل و كار كنى قویتر است و معده را از باد و انگل، ضد عفونى مىكند و
اخلاط فاسد را به كلى از بین مى برد و بعد اشتها را زیاد می نمایند.

یك كیلو
آب هندوانه را با ٥٠ گرم شیر خشت مخلوط كرده میل نمائید تا یبوست رفع شود.

آش اسفناج
و برگ چغندر و عدس و برنج را باهم بپزید و با آبغوره بخورید تا یبوست شما بر طرف
گردد.

ماست خالص
را با شكر سفید میل كنید مسهل است.

كره گاو
را صبح ناشتا به مقدار ٢٠٠ گرم میل نمائید مسهل خوبى است.

اگر مبتلا
به یبوست دائم هستید با تمام غذاهاى خود برگ ترب میل كنید تا یبوست شما رفع شود.
مخصوصا برگ ترب براى مزاج پیران بسیار مفید است، ولى اشخاص مبتلا به زخم معده
نباید ترب میل كنند.

جوشانده ی
كاكل ذرت در رفع یبوست مفید است. براى این منظور ده تا پنج گرم شیره ی مایع كاكل
ذرت را در ٩٨ گرم شربت ساده مخلوط كرده و روزى ٣٠ تا ٨٠ گرم آن را مصرف مى كنند.

در هنگام
یبوست هر روز صبح نیم ساعت قبل از صرف صبحانه ناشتا، یك لیوان آب و یا شیر سرد میل
كنید و میان غذا آب ننوشید.

از پودر
ریشه گل بنفشه فرنگى (٨ إلى ده گرم) شربتى بدست مىآورند كه ملین است.

براى رفع
یبوست، دمكرده برگ و ریشه كاسنى وحشى مصرف مىشود. بهتر است این دمكرده به مقدار دو
فنجان قبل از ناشتا مصرف شود.

سایر
ملینهاى گیاهى

گل ماهور
(با خرگوشك) – گل گاو زبان – ریشه و برگ گلپر – گل ختمى – كتیرا – كنان – كنجد -
اعناب – شیرین بیان – شكر میتغال – شیر خشت – حشیشة السعال – تیول – ترنجبین – برگ
بو – بادرنجویه – بیدخشت – عرق بیدمشك – افسنتین – شیره ی میوه آقطى جدا جدا مصرف
مى شود.

پایان

مطالب مرتبط :

یبوست ، عوامل و راه های ابتلا به یبوست

بیماری های ریوی و درمان گیاهی آن

درمان گیاهی آسم و سرفه و برونشیت

ضعف قوای شهوانی (قوه باء) و درمان گیاهی آن

لاغری و درمان آن

دیابت (بیمارى قند) و درمان گیاهی آن

چاقى و درمان گیاهی آن

تصفیه خون با گیاهان دارویی

بیماریهاى كبد و درمان گیاهی آن

حساسیت (هیستامین) و درمان گیاهای آن

كك و مك و درمان گیاهی آن

میخچه و زگیل و درمان گیاهی آن

سیاتیك و درمان گیاهی آن

تهوع و دل بهم خوردگى(استفراغ) و درمان گیاهی آن

بهداشت زنان و درمان گیاهی مشکلات زنانه

همورئید (بواسیر) و درمان گیاهی آن

بیماریهاى قلبى و درمان گیاهی آن

هموفیلى (عدم انعقاد خون) و درمان گیاهی آن

اسپری ضد آفت آویشن زردبند

عفونتهاى داخلى و درمان گیاهی آن

اسهال و اسهال خونى و درمان گیاهی آن

اشتها و كم اشتهایى و درمان گیاهی آن

آنژین – گلو درد و درمان گیاهی آن

دل درد و درمان گیاهی آن

تشنج (seizures) و درمان گیاهی آن

نفخ و درمان گیاهی آن

رماتیسم و درمان گیاهی آن

كمر درد علت ها و درمان گیاهی آن

سردرد و میگرن و درمان گیاهی آن

کم خونی و درمان گیاهی آن

فشار خون و درمان گیاهی آن

درمان گیاهی بیماری های کلیه

درمان گیاهی تنگى نفس

بی خوابی و درمان گیاهی آن

درمان گیاهی گریپ – زكام – آنفلوانزا

تب و درمان گیاهی آن

درمان گیاهی بیماری های عصبی

درمان گیاهی ناراحتیهاى مجارى ادرار

درمان گیاهی آسم

درمان گیاهی اگزما ،خارش پوست و حساسیت (آلرژی)

درمان گیاهی یبوست

درمان گیاهی پسوریازیس

عوامل ریزش مو و درمان آن




طبقه بندی:
مقالات گیاهان دارویی
، 
طب سنتی
، 
درمان گیاهی
، 
دارو های گیاهی
، 
گیاهان دارویی
، 

برچسب ها:
یبوست،
درمان یبوست،
روشهای درمان یبوست،
سنا،
فلوس،
تخم اسفناج،
طب سنتی،

[ad_2]

لینک منبع

یبوست ، عوامل و راه های ابتلا به یبوست

[ad_1]

بررسی بیماری یبوست و علل و عوامل ایجاد آن و … 

                                       یبوست ، عوامل و علت ایجاد

معنى
ابتلای به یبوست این ست: مواد غیر ضرورى و سمى را داخل تن نگهداشتن و تن را
بدینوسیله مسموم گردانیدن.

مى توان
گفت كه یبوست در تولید سرطان و قرحه‌هاى معدى عامل مهمى است. یك روده ی یبوست دار
سرچشمه خطرناكى از میكروب سازى، تخمیر و فساد غذاهاست.

روده ی
مسدود در اثر یبوست، تمام دستگاه بدن را مسموم مى سازد. كبد، كلیه‌ها ریه‌ها، خون
و مثل اینها از كار طبیعى و عادى خود باز مى مانند و مسموم مى شوند.

كسانى كه
غذاهاى خیلى پخته، رنگ زده، آغشته با مواد شیمیائى، كنسرو، نان سفید، محصولات
مصنوعى و نان شیرینیهاى تجارتى را مى خورند خود را مبتلا به یبوست و یا اسهال مى كنند.

كسانى كه
در یك جا مى نشینند و حركت نمى كنند از مبتلایان به یبوست هستند.

كسانى كه
ساعتها از اوقات روز خود را در اتوموبیل، اداره، و یا پشت میز مى نشینند، عضلات
شكم خود را ضعیف مى سازند و كار دستگاه روده‌هاى خویش را به بى نظمى و ضعف سوق می دهند.

بد جویدن
غذا در پیدایش یبوست خیلى اثر دارد.

 

توصیه مى شود
كه براى ورزش روده‌ها باید به پشت خوابید و ساق پاها را بلند كرد و پائین و بالا
برد.

خیسانده و
یا دمكرده و جوشانده ی گلها و گیاهان شفا بخش را براى درمان یبوست و به كار افتادن
طبیعى روده‌ها تجویز مى كنند.

داروهاى
مسهلى باید از ردیف مصرف خارج شود و در صورت یبوستهاى شدید و مشكل باید آب مخلوط
با آب لیمو را تنقیه كرد.

امساك
بسیار مهم است. باید متناوبا روزه گرفت. روزه به جهاز هاضمه فرصت آسایش مى دهد و
آن را توانا مى گرداند و بدین سان مواد سمى كه ممكن است در معده جمع شده باشد، دفع
مى گردد.

به خاطر
داشته باشید خوب كار كردن روده‌ها یكى از شرایط اصلى تندرستى كامل و طول عمر است.
غذاهاى طبیعى، دستگاه بدن را كاملا غذا مى دهد. روده‌ها را به تخلیه مدفوع
وامیدارد و از حداكثر نشاط و سر زندگى نگهدارى مى كند.

غذاهایى
كه بیشتر تولید یبوست مى نماید.

گوشت گاو
و بز و خرگوش – ماهیهاى بزرگ و كنسروهاى ماهى – چاشنیهاى مصنوعى – خامه – آردهاى
نرم كه سبوس آنها گرفته شده است – شكولات – شیر جوشیده – پنیرهاى فاسد و كهنه -
شیرهاى غلیظ قند دار –

شیرینیهاى
تازه – روغنهاى تقلبى پیه دار – نان سفید و بیسكویتها – شیرینی هاى خشك – رشته
فرنگى.

سیب زمینى
مخصوصا سرخ كرده ی آن – نخود – لوبیا باقلا و باقلاى چینى – انواع ساندویچ – شاه
بلوط بوداده – موز خام و پخته – سفیده و زرده ی تخم مرغ تولید یبوست مى كنند.

برنج از
حبوباتى است كه سلولز زیادى ندارد و وقتى پوست آن گرفته شود به صورت برنج صاف
وصیقلى در آید به كلى سلولز خود را از دست مى دهد و خاصیت قبض كننده پیدا كرده و
موجب یبوست مى شود.

چون موز
از لحاظ سلولز و اسیدهاى آلى فقیر مى باشد مصرف آن تولید یبوست مى كند. به همین
علت توصیه شده اشخاصى كه مبتلا به یبوست هستند موز نخورند. خرمالو نیز تولید یبوست
مى كند.

مطالب مرتبط :

گیاهان دارویی و درمان نازایی

بیماری های ریوی و درمان گیاهی آن

درمان گیاهی آسم و سرفه و برونشیت

ضعف قوای شهوانی (قوه باء) و درمان گیاهی آن

لاغری و درمان آن

دیابت (بیمارى قند) و درمان گیاهی آن

چاقى و درمان گیاهی آن

تصفیه خون با گیاهان دارویی

بیماریهاى كبد و درمان گیاهی آن

حساسیت (هیستامین) و درمان گیاهای آن

كك و مك و درمان گیاهی آن

میخچه و زگیل و درمان گیاهی آن

سیاتیك و درمان گیاهی آن

تهوع و دل بهم خوردگى(استفراغ) و درمان گیاهی آن

بهداشت زنان و درمان گیاهی مشکلات زنانه

همورئید (بواسیر) و درمان گیاهی آن

بیماریهاى قلبى و درمان گیاهی آن

هموفیلى (عدم انعقاد خون) و درمان گیاهی آن

اسپری ضد آفت آویشن زردبند

عفونتهاى داخلى و درمان گیاهی آن

اسهال و اسهال خونى و درمان گیاهی آن

اشتها و كم اشتهایى و درمان گیاهی آن

آنژین – گلو درد و درمان گیاهی آن

دل درد و درمان گیاهی آن

تشنج (seizures) و درمان گیاهی آن

نفخ و درمان گیاهی آن

رماتیسم و درمان گیاهی آن

كمر درد علت ها و درمان گیاهی آن

سردرد و میگرن و درمان گیاهی آن

کم خونی و درمان گیاهی آن

فشار خون و درمان گیاهی آن

درمان گیاهی بیماری های کلیه

درمان گیاهی تنگى نفس

بی خوابی و درمان گیاهی آن

درمان گیاهی گریپ – زكام – آنفلوانزا

تب و درمان گیاهی آن

درمان گیاهی بیماری های عصبی

درمان گیاهی ناراحتیهاى مجارى ادرار

درمان گیاهی آسم

درمان گیاهی اگزما ،خارش پوست و حساسیت (آلرژی)

درمان گیاهی یبوست

درمان گیاهی پسوریازیس

عوامل ریزش مو و درمان آن




طبقه بندی:
بیماری شناسی
، 
طب سنتی
، 
درمان گیاهی
، 

برچسب ها:
یبوست،
علت یبوست،
درمان یبوست،
درمان گیاهی،
طب سنتی،
عوارض،
درمان،

[ad_2]

لینک منبع

ورم و بیمارى طحال و درمان گیاهی آن

[ad_1]

بررسی بیماری ورم طحال و درمان گیاهی آن و….  

ورم و
بیمارى طحال

طحال غده‌اى
است به وزن تقریبى ٢٠٠ گرم كه در طرف چپ بدن در زیر حجاب حاجز قرار دارد. عمل آن
ذخیره كردن گلبولهاى قرمز مى باشد. در برابر هجوم میكروبهاى بعضى امراض مثل مالا
ریا و تیفوئید نیز به دفاع از بدن مى پردازد. گاه در اثر بیمارى، ورم مى كند و
حجمش زیاد مى شود. علت بیماریهاى طحال در فساد خون است و ریشه و اصل فساد خون هم
از تغذیه ی بد مى باشد.

كسانى كه
مبتلا به بیماریهاى طحال هستند، باید براى معالجهء خود، رژیم صغیر و كبیر انگور را
بگیرند. بیماران زیادى تحت معالجه با انگور قرار گرفته اند در ظرف چند هفته آنها
شفاى كامل یافته اند.

مصرف خرفه
را به اشخاصى كه مبتلا به انسداد طحال شده اند تجویز مى كنند.

شربت
غلیظى كه از نوك مارچوبه تهیه مى شود به مقدار سه قاشق سوپخورى در روزى براى
بیمارى انسداد مجارى طحال مصرف مى شود. براى تهیه این شربت، سرهاى مارچوبه را در
هاون كوبیده و شیره ی آن را كشیده و چند ساعت بعد كه ته نشین شد، آن را صاف كنید،
سپس آن را در ظرفى بریزید و آن ظرف را در

قابلمه آب
بگذارید و در مقابل صد گرم این شربت، صد و هشتاد گرم شكر به آن اضافه كنید و به هم
بزنید تا این شربت به قوام آید، سپس آن را در بطرى در جاى خشك حفظ كنید.

براى معالجه
انسداد مجارى طحال، ریشه‌هاى دو ساله ی جعفرى را كه در حرارت كوره بسرعت خشك شود،
مقدار ٤٠ گرم در یك لیتر آب بجوشانید.

كاهو آثار
خوبى در معالجهء انسداد مجارى طحال دارد.

دمكرده ی برگ
كاسنى وحشى به مقدار ٢٥ گرم در یك لیتر آب، در درمان انسداد مجارى طحال مصرف مى شود.

براى
معالجه ی ورم طحال زردك (هویج) را پخته و در سركه بریزید و آن را بخورید.

براى
درمان انسداد مجارى طحال، سى گرم دم گیلاس را در یك لیتر آب به مدت ده دقیقه
بجوشانید و این جوشانده را مصرف كنید.

 

مطالب مرتبط :

گیاهان دارویی و درمان نازایی

بیماری های ریوی و درمان گیاهی آن

درمان گیاهی آسم و سرفه و برونشیت

ضعف قوای شهوانی (قوه باء) و درمان گیاهی آن

لاغری و درمان آن

دیابت (بیمارى قند) و درمان گیاهی آن

چاقى و درمان گیاهی آن

تصفیه خون با گیاهان دارویی

بیماریهاى كبد و درمان گیاهی آن

حساسیت (هیستامین) و درمان گیاهای آن

كك و مك و درمان گیاهی آن

میخچه و زگیل و درمان گیاهی آن

سیاتیك و درمان گیاهی آن

تهوع و دل بهم خوردگى(استفراغ) و درمان گیاهی آن

بهداشت زنان و درمان گیاهی مشکلات زنانه

همورئید (بواسیر) و درمان گیاهی آن

بیماریهاى قلبى و درمان گیاهی آن

هموفیلى (عدم انعقاد خون) و درمان گیاهی آن

اسپری ضد آفت آویشن زردبند

عفونتهاى داخلى و درمان گیاهی آن

اسهال و اسهال خونى و درمان گیاهی آن

اشتها و كم اشتهایى و درمان گیاهی آن

آنژین – گلو درد و درمان گیاهی آن

دل درد و درمان گیاهی آن

تشنج (seizures) و درمان گیاهی آن

نفخ و درمان گیاهی آن

رماتیسم و درمان گیاهی آن

كمر درد علت ها و درمان گیاهی آن

سردرد و میگرن و درمان گیاهی آن

کم خونی و درمان گیاهی آن

فشار خون و درمان گیاهی آن

درمان گیاهی بیماری های کلیه

درمان گیاهی تنگى نفس

بی خوابی و درمان گیاهی آن

درمان گیاهی گریپ – زكام – آنفلوانزا

تب و درمان گیاهی آن

درمان گیاهی بیماری های عصبی

درمان گیاهی ناراحتیهاى مجارى ادرار

درمان گیاهی آسم

درمان گیاهی اگزما ،خارش پوست و حساسیت (آلرژی)

درمان گیاهی یبوست

درمان گیاهی پسوریازیس

عوامل ریزش مو و درمان آن




طبقه بندی:
طب سنتی
، 
درمان گیاهی
، 
گیاهان دارویی
، 

برچسب ها:
طحال،
درمان تورم طحال،
تورم طحال،
ورم طحال،
طب سنتی،
درمان گیاهی،

[ad_2]

لینک منبع

کندر (Indian frankincense tree)

[ad_1]

بررسی کلی گیاه دارویی  کندر و آشنایی با خواص دارویی و ترکیبات شیمیایی و نحوه مصرف و…..   

کندر

نام فارسی:کندر

نام علمی: Boswellia

نام عمومی:Indian frankincense tree

نام انگلیسی:incense

نام عربی:لیبان

نام فرانسوی: oliban

نام آلمانی: welhrauch

نام های مترادف:B.sacra وBoswellia
glabra

نام خانواده: Burseraceae

گیاه شناسی:

گیاه کندر درختچه ای است که ارتفاع آن 2تا3متر می باشد.در انتهای ساقه ی آن
شاخه های متعددی می روید که از کرک پوشیده شده اند.هر برگ از ده تا پانزده عدد
برگچه ی دندانه دار تشکیل شده است که به طور متقارن روی آن قرار دارند.تعداد این
برگچه ها گاه به بیش از این مقدار نیز می رسد.گل های سفید ان گیاه به صورت مجتمع
خوشه مانند و دراز در محور ساقه قرار می گیرند.مهم ترین مناطق رشد و تکثیر گیاه
کندر کشور سومالی،قسمت هایی از عربستان سعودی وهمچنین هندوستان است. برای تهیه ی
کندر تنه ی درخت را شکاف می دهند تا گم ریزن سفیدرنگی از آن خارج شود.گم ریزن کم
کم در مجاورت هوا سفت می شود که حدود سه هفته پس از خشک شدن روی ساقه، آن را جمع
آوری می کنند. این گم ریزن که کندر نامیده میشود،بیشتر به رنگ های زرد کم رنگ،زرد
پررنگ،قهوه ای،کهربایی و یاقوتی است که معطر می باشد.کندر در اثر سوختن دود نمی
کند و بوی خوشی در فضا می پراکند.

تاریخچه:

درخت کندر هندی هم خانواده ی همان درختی است که میوه ی کندر آن را مردی دانا
به مسیح نوزاد هیه داد.در کشور هندوستان طب آیورودا با هزاران سال قدمت از قسمت
های مختلف درخت کندر برای منظور های مختلفی استفاهد می کند،از آن جمله
آسم،روماتیسم،اسهال خونیبیماری های پوستی،زخم های عمیق سطحی یا داخلی که امکان
خونریزی بیشتر یا عفونت را دارد،تصفیه خون،بیماری های نایژه ای( برونشی) و زخم های
سطحی.کندر همچنین برای معطر کردن لباس ها،مو واتاق و در جشن های سنتی مانند عروسی
ها یا جشن های مذهبی به کار می رود.

ترکیبات مهم:

فراورده ای که به نام کندر در بازار به فروش می رسد اولئوگم زینی است که به
نام سالای گوگال نیز معروف می باشد.اولئوگم رزین فراورده ای طبیعی و ترکیبی از
اسانس،رزین ها و صمغ گیاهان است که از قسمت های مختلف و با روش های گوناگون
استخراج می شود.برای این کار روی ساقه را به اشکا مختلف خراش می دهند تا اولئوگم
رزین به بیرون تراوش کند.این ماده ابتدا به صورت مایع است که در مجاورت هوا و به
مرور سفت و سخت می شود.روش جمع اوری اولئوگم رزین(کندر)متفاوت است.گاه بصورت ورقه
یا مفتول و گاه بصورتقطرات و تکه های ریز یا درشت با رنگ های متفاوت(از زرد کمرنگ
تا پررنگ)می باشد کهبوی مطبوعی نیز دارد.

از نظر بیولوژیکی کندر دارای ماده ای فعال به نام اسید بوسولیک و مشتقات آن
است.

فراورده ی بوسولین از شرکت سابیناز محصولی استاناردشده از عصاره ی اتانولی
کندر است که حاوی 60تا65 درصد اسید بوسولیک می باشد و می توان آن را از فروشگاه
های مواد تندرستی تهیه کرد.

ترکیبات مهم دیگر کندر عبارت اند از:اسانس،رزین ها،قندهایی از جمله قندهایی
آرابینوز،زایلوز،گالاکتوز،اسیداورونیک،بتالسیتوسترین و فلوبافن.
 

داروشناسی و اثرات مهم:

خاصیت ضد تورم کندر در حیوانات آزمایشگاهی به اثبات رسیده و اثرات ضد آرتریت
آن نیز بدون هیچ گونه عارضه ی جانبی در موش آزمایشگاهی مطالعه شده است.مخلوطی از
اسید بوسولیک به همراه مشتقات آن در کشور هندوستان به عنوان ضد آرتریت مصرف می
شود.در تحقیقات خارج از بدن اسید بوسولیک اختصاصاً 5-لیپوکسی ژناز را مهار می
کند.این ماده کلید(راه انداز)بیوسنتز لکوتیرین است که باعث ایجاد تورم در بدن می
شود.

اسید بوسولیک را می توان به عنوان یک داروی جایگزین(آلترناتیو)در درمان تورم
آرتریت، التهاب تاندون ها (زردپی)و التهاب کیسه ی زلال(زیر عضلات)در قبال کورتن ها
و ان-اس-آ-ای-د مصرف کرد.

در یک مطالعه ی دوسوکور به همراه دارونما،تاثیر کندر و ترکیبات گیاهی حاوی
مواد معدنی بر روی 42نفر که آرتروز استخوانی داشتند،مورد مطالعه قرار گرفت.درد و
ضعف به طور آشکاری در این افراد کاسته شد،ولی استخوان ها از نظر رادیولوژی تغییری
نکرد.

در یک تحقیق کلینیکی در مورد کولیت خونی مطالعه ای بر روی فراورده های کندر و
به عنوان شاهد سولفاسازین انجام شد،به این نحو که به مدت شش هفته روزی سه بار و هر
بار 350میلی گرم از فراورده های خوراکی کندر و در مقابل آن روزی سه بار و هر بار1
گرم سولفاسازین مصرف شد.پس از این دوره مشخصه های کولیت خونی از جمله مشخصات
مدفوع،آسیب شناسی سلول ها،بیوپسی رکتال و خون در مدفوع مودر آزمایش قرار گرفت که
با رزین کندر 82 درصد و با دارو 75 درصد بهبودی حاصل شد.کندر می تواند از ایجاد
آنافیلاتوکسین ها،که هنگام حساسیت های شدید در بدن ایجاد می شود جلوگیری کند.

سمیت و عوارض جانبی:

مطالب کمی درباره ی سمیت کندر وجود دارد.تا کنون گزارشی از عوارض منفی این
گیاه بر سیستم تنفسی،سیستم عصبی وقلب و عروق ارائه نشده است.

طریقه و میزان مصرف:

چنانچه به صورت کپسول مصرف شود ،می توان به طور عادی روزانه سه کپسول 250 میلی
گرمی استفاده کرد.

اولئورزین:تا2گرم در روز می توان مصرف نمود.

جوشانده ی پوست ساقهی درخت:56تا112 میلی لیتر جوشانده در روز.

بوسولیک اسید5/37 تا 65 درصد:طبق راهنمای دارو.

عوارض جانبی:

مصرف بیش از حد آن بعنوان دارو ممکن است باعث اسهال،تهوع و استفراغ و راش های
پوستی شود.

مهم ترین اثرات گزارش شده:

ضد درد،ضد آلرژی،ضد آلزایمر،ضد آلتریت،ضدآسم،ضد سرطان،ضد ادم(ضد خیز)،ضد
التهاب،ضد لوسمی،ضد تب،ضد روماتیسم،قابض،ضد نفخ،مسهل،معرق،ادرار آور،قاعده اور،خلط
آور،تقویت کننده کبد،تقویت کننده معده،کاهنده قندخون،مهار کننده5- لیپوکسی ژناز و
مسکن.

نکات قابل توجه:

  1-کندر اولورزین گونه های درخت بوسولیا می باشد
که از مناطق مختلف دنیا به ایرتان وارد می شود؛ بنابراین گونه های مختلف آن ممکن
است از نظر ظاهر با یکدیگر تفاوت داشته باشد.

2-با توجه به اینکه آب وهوا های مختلف در کمیت و کیفیت مواد موثر گیاهان تاثیر
می گذارد،کندر هایی که از مناطق مختلف بهایران وارد می شوند،دارای ترکیبات یکسانی
نیستند و تفاوت هایی با هم دارند که مهم ترین تفاوت در میزان درصد اسانس و تر
کیبات مهم آن است.

طی تحقیقاتی که توسط دکتر صالحی و همکاران در دانشکده ی داروسازی دانشگاه علوم
پزشکی تهران بر روی چهار نوع کندر انجام گرفت،نتایج تا حدی باهم اختلاف داشت،ولی
ترکیبات مهم موجود در کندر تایید شد و نتایج حاصله با نتایج به دست آمده در چند
کشور از جمله هندوستان مشابه بود.

4-در طب عوام(عامیانه)بر این باورند که کند حافظه را تقویت می کند و معتقدند
که در صورتی که زنان باردار هر روز مقدار کمی کندر مصرف کنند،بچه ی آنها باهوش می
شود.با مطالعه ای که نگارنده در منابع قدیم و جدید انجام داده نشانه هایی از این
باور وجود دارد و در چند منبع قدیمی ازجمله کتاب ابن سینا به این نکته اشاره
شدهاست که:”کندر تقویت هوش و فکر می کند.بعضی مردم را نصیحت میکنند که همیشه
ناشتا آب خیسانده ی آن را بخورند،اما زیاد خوردنش سردرد آورد.”همچنین تحقیقات
جدیدی که در دانشکده یداروسازی علوم پزشکی تهران انجام گرفته،نشان می دهد  مصرف کندر بر حافظه ی موش ها تا حدی موثر
بوده.لذا نشانه هایی از تاثیرمثبت مصرف کمی کندر بر روی حافظه وجود دارد ولی تایید
این مساله و تعیین میزان مصرف آن در سنین و جنسیت های مختلف نیازمند تحقیقات
گسترده و بررسی تاثیر آن بر انسن و حیوان است تا تاثیرات و عوارض جانبی و دیگر
ابهامات این موضوع روشن شود.

  5-در کتاب ابن سینا راجع به کندر چنین آمده

“صمغی است که یونانیان آن را کندر خوانند.گاهی کندر را از شهرا می آورند
که نامش رباط است.همچنین از سرزمین هندوستان نیز کندر می آورند که این نوع به رنگ
یاقوت یا بادنجان است . هرگه زمان زیاد بر کندر بگذرد با رنگ زرد ارغوانی در می
آید.

«بهترین نوع کندر از سرزمین یونان است که به کنمدر نرینه معروف است و آن را «
سطاعونیس» نامند. این نوع کندر سخت ، دیرشکن و سفید رنگ است نوع دیگر کندر از مغرب
است که ان را قوقسفوس گویند که کم ارزش تر از نوع یونانی بوده و به رنگ یاقوت است.»
 

  مطالب مرتبط :

بنفشه معطر ( viola odorata )

هل (Elettaria cardamomum)

خشخاش (Papaver Somniferum)

اسطوخودوس (Lavandula angustifolia)

كاسنی (Chicorium intybus)

جوزهندی (جوز بویا)(Myristica fragrans)

خار مریم (Silybum marianum)

پنج انگشت (Vitex agnus castus)

شاهدانه (Cannabis sativa)

گل مغربی (oenothera macrocarpa)

گل قاصد (taraxacum officinalis)

باباآدم (Arctium lappa)

بیدمشک (Salix aegyptiaca)

خاکشیر (Descurainia sophia)

جین سنگ کره ای(Korean ginseng)

آویشن (Thumus vulgaris . L)

آرتیشو (كنگر فرنگی)

یونجه (medicago sativa)

شنبلیله (Trigonella foenum – graecum)

پونه (Mentha pulegium)

حنا (Lawsonia inermis)

پرسیاوشان(Adiantum capillus – veneris )

سنا (Cassia angustifolia)

گل سرخارگل(Echinacea angustifolia)

      بسفایج (polypodium vulgar)    
   




طبقه بندی:

مقالات گیاهان دارویی
، 
طب سنتی
، 
گیاه شناسی و خواص گیاهان دارویی
، 
گیاهان دارویی
، 

برچسب ها:
کندر،
Indian frankincense tree،
incense،
خواص دارویی،
نحوه مصرف،
میزان مصرف،
ترکیبات شیمیایی،

[ad_2]

لینک منبع

كنجد (Sesamum) و روغن کنجد

[ad_1]

                                                                              كنجد


نام فارسی:  كنجد


نام علمی:  Sesamum


نام انگلیسی:  Sesame


نام عربی:  سِمْسِم
(
Sim sim)


نام فرانسوی:  Sesame


نام آلمانی:  Sesam


نام های مترادف:  Sesamum
orientale        Sesamum oleiferum


نام خانواده:  Pedaliaceae (كنجد)


گیاه شناسی:


كنجد گیاهی است یكساله به ارتفاع حداكثر تا یك متر كه
قسمت های بالای ساقه آن پوشیده از كرك است، ولی قسمت های پایینی كرك ندارد. برگ ها
بیضی بلند و نوك تیز، به طول 14 سانتی متر می باشند كه به صورت متقابل روی ساقه
قرار می گیرند( ممكن است برگ های قسمت پایین گیاه كمی پهن تر باشند و به صورت
متفاوت قرار گیرند). گل ها به صورت تكی در كنار برگ های قسمت بالای ساقه ظاهر می
شوند. رنگ گل ها زرد است، ولی ممكن است به رنگ های سفید، گلی و قرمز نیز دیده
شوند.


این گل ها به میوه كپسول تبدیل می شوند كه حاوی تعداد
زیادی دانه كوچك،بیضی و تقریباً مسطح است. رنگ دانه ها بر حسب واریته ها و نواحی
مختلف متفاوت بوده و ممكن است به صورت قهوه ای كمرنگ یا تیره، سفید، سیاه و یا
دورنگ باشند. قسمت مورد استفاده كنجد، دانه ها هستند كه مقدار زیادی از آنها به
مصرف روغن كشی می رسد.


علی رغم اینكه منشا اولیه گونه های كنجد وحشی را صحرای
آفریقا می دانند، ولی كنجد معمولی بومی هندوستان است كه به نقاط زیادی از جهان
گسترش یافته است. كنجد در نقاط مختلف ایران، از جمله نواحی شمالی، شیراز و كرمان
كشت می گردد.


تاریخچه:


كنجد بومی هندوستان است و حداقل 2250 سال قبل از میلاد در
آنجا كشت می شده است. همچنین مطالعات باستان شناسی نشان می دهد كه كشت این گیاه
بعد از هندوستان در ناحیه مكران پاكستان معمول بوده است.


نام Sesame از كلمه لاتین Sesamum گرفته شده و این لغت خود با تغییرات زیادی از آشوری ها و از كلمه Shaman
shammi
به معنی گیاه روغنی (Plant oil) درست شده است.


نام كنجد در خاورمیانه متفاوت بوده و به نظر می رسد از
لغت فارسی آن، یعنی
Kunjid
(كنجد) ریشه گرفته است. به عنوان مثال، نام روسی آن كه
Kunzhut (كون زوت) می باشد، از فارسی مشتق شده
است.


درباره كنجد در اقوام و ملل جهان افسانه ها، باورها و
اعتقادات مختلفی وجود دارد كه همه آنها درباره اهمیت این گیاه و دانه و روغن آن
است. مثلاً در افسانه های آشوری چنین بیان شده است كه وقتی خداوند مخلوقات خود را
آفرید، آنها از شراب دانه كنجد نوشیدند و یا هندوها معتقدند كه دانه كنجد سمبل
جلوگیری از مرگ و میر و روغن آن از مواد خوش یمن و مبارك است.


در تامیل حداقل یك بار در هفته (روزهای چهارشنبه یا
یكشنبه برای مردان و روزهای جمعه برای زنان) خود را با روغن كنجد چرب می كنند و
ماساژ می دهند و این كار در مراسم یوگا در آنجا مرسوم است. استادان یوگا در تامیل
توصیه می كنند كه برای كاهش حرارت بدن، به خصوص در نواحی استوایی و مرطوب، دست كم
هفته ای یك بار از ماساژ روغن كنجد استفاده شود.


تركیبات مهم:


با توجه به اینكه در بیشتر موارد كنجد به صورت پوست كنده یا
بو داده (حرارت دیده) مصرف می شود، لذا تركیبات دو شكل خام و حرارت دیده كه با هم
متفاوت می باشد، در زیر شرح داده شده است.


هر 100 گرم كنجد بو داده بدون پوست حاوی مواد زیر است:


چربی: 48 گرم


كربوهیدرت ها: 26 گرم


پروتئین: 17 گرم


فیبر(الیاف): 9/16 گرم


قندها:5/0 گرم


فسفر: 774 میلی گرم


پتاسیم: 406 میلی گرم


منیزیم: 346 میلی گرم


كلسیم: 131 میلی گرم


سدیم: 39 میلی گرم


آهن: 8/7 میلی گرم


رطوبت: 5 گرم


و 567 كیلو كالری انرژی


هر100 گرم كنجد پوست كنده خام حاوی مواد زیر می باشد:


كربوهیدرات: 7/11 گرم


روغن(چربی): 2/61 گرم


پروتئین: 5/20 گرم


فیبر(الیاف): 6/11 گرم


قندها: 5/0 گرم


كلیسم: 975 میلی گرم


فسفر: 667 میلی گرم


پتاسیم: 370میلی گرم


منیزیم: 345 میلی گرم


سدیم: 47 میلی گرم


آهن: 5/14 میلی گرم


رطوبت: 75/3 گرم


و 630كیلو كالری انرژی


هر دو نوع بالا حاوی اسیدهای آمینه مختلف از جمله
تریپتوفان، ترئونین، ایزولوسین، لوسین، متیونین، سیستین، فنیل آلانین، والیین،
آرژی نین، هیستیدین، آلانین، آسپارتیك اسید، گلوتامیك اسید،گلی سین، پرولین و سرین
می باشند. مهم ترین اسیدهای چرب روغن كنجد عبارتند از: اولئیك، لینولئیك،
پالمیتیك، استئاریك و آراشیدیك.


دارو شناختی و اثرات مهم:


دانه كنجد به علت وجود چشمگیر موادی از جمله آهن، منگنز،
منیزیم، مس و كلسیم، از محصولات بسیار با ارزش و حاوی املاح ضروری است. همچنین
میزان ویتامین
B1
و
E آن قابل توجه است.
دانه كنجد به علت وجود لیگان ها، از جمله ماده ای به نام سزامین، كه به طور منحصر
به فرد در آن وجود دارد، دارای خایت آنتی اكسیدانی و ضد سرطانی قوی و روغن آن یكی
از روغن های گیاهی است كه بالاترین اثرات آنتی اكسیدانی را دارد. همچنین روغن كنجد
به دلیل وجود فیتواسترول ها دارای خاصیت كاهش كلسترول خون می باشد.


در صورتی كه دانه كنجد به صورت پودر یا خرد شده مصرف شود،
جذب مواد مغذی آن در بدن به مراتب بهتر و كامل تر است.


بر حسب مدارك تاریخی، زنان بابلی باستان از مخلوط كنجد و
عسل به شكل حلوا برای جوانی و زیبایی بیشتر و سربازان رومی برای قوی بودن و انرژی
بیشتر استفاده می كردند.


دانه های كنجد دارای ماده آلرژی زایی است كه در افراد
بسیار معدودی (5تا 13 نفر در هر 100 هزار نفر) ایجاد حساسیت می كند.


یكی از مصارف مهم روغن كنجد در فرآورده های ماساژ است كه
از قدیم در طب آیورودای هند معمول بوده است. همچنین در محصولات آرایشی و بهداشتی
به منظور مختلف از روغن كنجد استفاده می شود.


كاربرد های دیگر كنجد:


دانه كنجد از قدیم برای روغن كشی استفاده می شده است. این
دانه ها در رنگ های مختلف، از سفید مایل به كرم تا سیاه رنگ می باشند. به طور كلی،
دانه های كمرنگ در غرب و خاورمیانه طرفدار بیشتری دارد و در خاور دور كنجد سیاه
رنگ (تیره) را درجه یك می دانند. از دانه های ریز كنجد اغلب برای پختن غذا استفاده
می شود.


یكی از استفاده های دانه كنجد، پاشیدن آنها روی انواع نان
در كشورهای مختلف است.


كنجد به اشكال سوپ، حلوا، خمیرها، سس ها و مخلوط با مواد
مختلف در غذاها و آشپزی بسیاری از نقاط جهان استفاده می شود.


روغن كنجد به علت پایداری نسبت به حرارت، در مقایسه با
روغن های دیگر ارجح بوده و می توان آن را برای سرخ كردن استفاده نمود.


محصول جهانی كنجد:


در سال 2007 میلادی، 20 هزار كیلومتر مربع زمین كشاورزی
زیر كشت كنجد در جهان بوده است. بزرگ ترین تولید كنندگان كنجد در این سال هند،
چنین، میانمار، سودان، اتیوپی، اوگاندا و نیجریه بوده اند. حدود 70 درصد این تولید
مربوط به كشورهای آسیایی و 26 درصد مربوط به كشورهای آفریقایی است.


ابن سینا در كتاب قانون راجع به كنجد چنین گفته است:


كنجد یا سمسم از هر تخمی چرب تر است كه زود تغییر یابد و
فاسد شود. دانه اش از روغنش قوی تر است. طبیعت آن گرم و تر است. مالیدن روغن كنجد
به پوست در درمان لكه سبز ناشی از ضربت، لكه خون منجمد، زبری و ترك ها سودمند است.


كنجد و به ویژه پوست كنده آن چاق كننده است. مورد را در
روغن كنجد بجوشانند، موی را از ریزش اعصاب(موضعی) مفید است. در درمان تنگ نفسی و
برونشیت مفید می باشد. دل به هم آورد و برای معده بد است. زود سیر گرداند و اشتهای
خوراك از بین ببرد. دیر هضم است و تشنگی آورد.


اصولاً كنجد برای معده خوب نیست، اما اگر در روغن بجوشد،
كمتر ضرر دارد و اگر با عسل خورند، هیچ ضرر ندارد. برای روده بزرگ مفید است. كنجد
خیس شده در آب، در قاعده آوری بسیار قوی است و مصرف زیاد آن ممكن است باعث سقط
جنین گردد. اگر كنجد را در آب خیسانند و با تخم خشخاش و تخم كتان كه هر سه از نظر
وزنی یكسان باشند مخلوط كنند، آب پشت را فزونی دهد(باعث افزایش قوای جنسی می شود)
و شهوت انگیز است. كنجد پادزهر مار شاخدار است.


در كتاب مخزن الادویه درباره كنجد چنین آمده است:


سَمسِم یا سِمسِم به فارسی كنجد است. بهترین آن سفید تازه
آن است و قوت آن تا دو سال باقی می ماند. در اكثر شهرها نانوایان آن را روی نان می
پاشند و در حلواها استفاده می شود. روغن آن در فرآورده های روغنی و اكثر مرهم ها
استفاده می گردد. روغن آن زود متغیر و فاسد نمی شود. طبیعت آن گرم و تر است. صاف
كننده صدا و برطرف كننده خشونت حلق است. روغن آن برای سوختگی ها مفید است. كنجد
چاق كننده و افزایش دهنده قوای جنسی و منی را زیاد می كند. آشامیدن سائیده آن با
شراب جهت رفع قولنج و قولون و گزیدن مار شاخدار مفید است.


برای برطرف كردن عوارض آن باید آن را بریان نمود(بودادن)
و یا عسل مصرف كرد. ضماد آن برای درمان ورم ها، نرم كردن پوست بدن، رفع آثار سیاهی
(خونمردگی) و سبزی زیر پوست و جلوگیری از گرفتگی اعصاب اسكلتی نافع است. طبیعت
روغن كنجد گرم و تر است و تا هفت سال قوت آن باقی می ماند.


مهم ترین اثرات گزارش شده:


ضد آدم (ضدخیز)، ضد تشنج، ضد ورم، ضد اكسیدان(آنتی
اكسیدان)، افزایش دهنده قوای جنسی، قابض، ملین، ادرار آور، سقط كننده، قاعده آور،
شیر افزار، مسهل، مقوی اعصاب، ایمونوساپرسانت


نكات قابل توجه:


پختن و حرارت دادن(بو دادن) دانه كنجد تغییراتی در مواد
آن ایجاد می كند؛ به عنوان مثال، درصد چربی موجود در نوع بو داده كمتر است و
مقداری از اسید های چرب اشباع نشده آن صدمه می بینند؛ ولی به نظر می رسد مصرف كنجد
خام دارای عوارضی است كه با حرارت دادن كم شده یا از بین می رود. این نكته به وضوح
در اسناد طب سنتی به خصوص در قانون ابن سینا و مخزن الادویه اشاره شده است.


یكی از پایدارترین روغن ها نسبت به حرارت و یا گذشت زمان،
روغن كنجد است كه می تواند تا سال ها بدون تند شدن و تغییر مزه بماند. پژوهش های
جدید نشان داده است كه علت این امر مربوط به ماده ای به نام سزامولین در دانه و
روغن كنجد می باشد.


گذشته از اینكه دانه كنجد حاوی املاح، ویتامین های با
ارزش، كربوهیدرات ها،پروتئین و اسیدهای چرب با ارزش است، حاوی 18 نوع اسید آمینه
از 22 نوع اسید آمینه ضروری برای بدن می باشد. لازم به توضیح است كه بدن به هر
22نوع اسید آمینه برای سلامتی احتیاج دارد و این تعداد فقط در گوشت به طور یكجا
یافت می شود و در گیاهان به طور پراكنده موجود است و هر گیاه تعدادی از آنها را در
خود دارد. به همین دلیل گیاه خواران نمی توانند كلیه این اسیدهای آمینه را از
مجموع گیاهان به دست آورند و در صورت عدم مصرف گوشت با كمبود بعضی از آنها مواجه
خواهند شد. كنجد یكی از گیاهان با ارزش است كه یكجا 18 عدد از اسید های آمینه را
در خود دارد.


با توجه به اینكه مصرف كنجد به طور مستقیم باعث دفع
مقداری از آن بدون تغییر و كاهش جذب مواد ارزشمندش می شود، لذا بهتر است به شكل
پودر مصرف شود. به همین دلیل از قدیم در ایران تهیه محصولاتی مانند انواع حلوا (به
خصوص یزد) از له شده كنجد معمول بوده كه بهترین شكل مصرف آن است. حلوای تهیه شده
از كنجد در ایران اصطلاحاً به نام حلوا شكری معروف است.


یكی دیگر از محصولات مغذی و با ارزش كنجد در ایران ارده
می باشد.


یكی از اشتباهاتی كه در سال های اخیر بر عكس آن ثابت شده
این است كه بعضی فكر می كنند كنجد حاوی ماده روان گردان
THC(تتراهیدروكانابی نول) می باشد؛ در حالی
كه این نظریه رد شده و این ماده كه به كانابی نوایدها تعلق دارد، فقط در گونه های
شاهدانه و محصول آن حشیش وجود دارد.


مطالعات اخیر نشان داده است كه از روغن كنجد می تواند
محصولاتی برای سوخت بعضی ماشین ها (مانند سوخت های نفتی) تهیه نمود.


روغن كنجد مرغوب اصولاً زرد رنگ با طعمی ملایم است؛ در
سرمای معمولی منجمد نمی شود (نقطه انجماد آن 4 تا 6 درجه زیر صفر است) و در صورتی
كه برای تهیه آن از گرما استفاده نكرده باشند، پایدار بوده و در كوتاه مدت تند نمی
شود.


در صورتی كه از كنجد های رنگی روغن كشی شود، ممكن است در
رنگ حاصله تغییر ایجاد شود. اصولاً روغن كنجد فشار اول را برای مصارف خوراكی
ودارویی و روغن های فشار دوم و مراحل بعدی را برای استفاده های صنعتی به كار می
برند.


با توجه به وجود تركیبات بسیار متنوع و ضروری دانه كنجد،
این ماده یكی از ایده آل ترین مواد مغذی برای همه سنین، به خصوص افراد در حال رشد
و خانم هاست، به ویژه اینكه منبع آهن و كلسیم (در ارتباط با از دست دادن خون در
قاعدگی و پوكی استخوان در یائسگی) می باشد. 

مطالب مرتبط :

گیاهان دارویی

بنفشه سه رنگ ( viola tricolor)

هل (Elettaria cardamomum)

خشخاش (Papaver Somniferum)

اسطوخودوس (Lavandula angustifolia)

كاسنی (Chicorium intybus)

جوزهندی (جوز بویا)(Myristica fragrans)

خار مریم (Silybum marianum)

پنج انگشت (Vitex agnus castus)

شاهدانه (Cannabis sativa)

گل مغربی (oenothera macrocarpa)

گل قاصد (taraxacum officinalis)

باباآدم (Arctium lappa)

بیدمشک (Salix aegyptiaca)

خاکشیر (Descurainia sophia)

جین سنگ کره ای(Korean ginseng)

آویشن (Thumus vulgaris . L)

آرتیشو (كنگر فرنگی)

یونجه (medicago sativa)

شنبلیله (Trigonella foenum – graecum)

پونه (Mentha pulegium)

حنا (Lawsonia inermis)

پرسیاوشان(Adiantum capillus – veneris )

سنا (Cassia angustifolia)

گل سرخارگل(Echinacea angustifolia)

بسفایج (polypodium vulgar)

    

[ad_2]

لینک منبع

درمان کم شنوایی و درد و وزوز گوش با گیاهان دارویی

[ad_1]

بررسی مشکلات کم شنوایی و درد و وزوز گوش و درمان با گیاهان دارویی و طب سنتی و…

درمان کم شنوایی و درد و وزوز گوش با گیاهان دارویی

 

از علتهاى كم شدن شنوائى گوش بخارات معده و غلبه و
ازدیاد صفر است كه مى توان با خوردن آش آبغوره آن را علاج كرد و اگر رطوبت غلبه
كرده بود خوردن 10 تا ١٢ مثقال گل قند بسیار نافع است.

براى درمان كم شنوائى، وسط ترب بزرگى را بیرون آورده
(ترب خواه سفیدو سیاه و یا قرمز باشد هر نوع آن باشد بلا اشكال است) و آب انار را
بجوشانند تاغلیظ شده و مثل سركه شیره، قوام دار باشد بلكه قدرى هم غلیظ تر شود. در
وسط آنترب بریزند و چند قطره سركه و یك قاشق مرباخورى روغن كنجد هم با آن آب انار مخلوط
نموده، ترب را در وسط ظرف آبى و آن آب را بر روى چراغ بگذارند كه آب بجوشد. در اثر
جوش آب، مایع داخل ترب هم بسته خواهد شد، سپس روزى سه مرتبه هر مرتبه دو قطره در
گوش بچكانند سنگینى و ناشنوایى گوش مرتفع خواهد شد.

اگر داخل گوش چرك نمود انزروت (گنجیده) را بسایند و
پنبه را فتیله نموده در داخل روغن بادام تلخ فرو برند كه پنبه چرب شود. بعد از
روغن بیرون آورده گنجیده سائیده شده كه تهیه نموده‌اند آغشته نمایند كه گنجیده بر
روى پنبهء چرب شده آلوده شود و همان پنبهء آغشته به گنجیده را در داخل گوش بگذارند
و این عمل را دو سه شب تكرار نمایند به كلى چركها را مى كشد.

براى پیشگیرى از گوش درد، موقع خواب مقدارى پنبه در
سوراخ گوش بگذارید. اگر درد گوش از گرمى و حرارت و آفتاب باشد، علامتش این است كه
درد در گوش بكوبد و گوش و چشم، سرخ شود و شخص احساس كند كه گوئى آتش از گوش به سرش
مى رود. براى درمان، تخم كاهو و گشنیز خشك را جوشانده ساعتى

یك قاشق بنوشند. یا روغن گلسرخ را در سه برابر میزان
خود سركه، بجوشانند و در گوش بچكانند. غذاهاى خنك مثل مغز خیار، آلو، آب برگ هلو،
گشنیز و تمر هندى و جو و لیمو ترش بخورد و از غذاهاى گرم دورى كند.

درد گوش اگر از سردى یا سرمازدگى و آب و باد سرد
باشد، علامتش این است كه حالت استفراغ پیدا شود و دهان پر از آب گردد. سردرد كمى
حس شود و چنانچه آب گرم بر سر ریزند این درد كمتر مى شود. براى درمان این نوع درد
گوش باید مزاج را پاك كرد. عسل جوشانده شده را با آب غرغره كنند. كوبیده ی چند

ادویه مثل دار چین و هل و میخك و زنجبیل را جوشانده،
پنبه اى در آب آن بفشرند و بر گوش گذارند. یا این كه زنجبیل را كوبیده و جوشانده و
صاف كرده، با روغن كنجد دوباره بطور ملایم بجوشانند تا آب آن تمام شود و روغن
بماند و این روغن

را در گوش بچكانند. یا حمام گرم بروند و نمك را گرم
كرده در پنبه گذاشته روى گوش قرار دهند. یا گوش را به بخار شلغم پخته بگیرند.

درمان خارش گوش اینست كه هسته زرد آلو را كوبیده در
روغن بادام تلخ شیره كشیده در گوش بچكانند.

 

براى بند آمدن چرك گوش، برگ زیتون را سائیده، با عسل
مخلوط كرده در گوش بگذارید تا چرك بند آید.

براى صداى داخل گوش مرزنجوش را بجوشانید و آب آن را
بفشارید و با روغن زیتون مخلوط كنید و در گوش بچكانید.

اگر در داخل گوش دملى ایجاد شود باید روزى سه مرتبه،
هر بار ٤ قطره روغن كنجد در داخل گوش بچكانید.

در مواقع هر نوع گوش درد از خوردن گوشت و تخم مرغ و
پیاز خوددارى كنید. در هر قسم گوش درد باید معده سبك باشد.

اگر سركه را بجوشانید و سپس قدرى روغن گل سرخ با آن
مخلوط كنید و در گوش بچكانید در اغلب گوش دردها مفید است.

براى حفظ سلامتى گوش هر ١٥ شب یك بار چند قطره روغن
بادام تلخ موقع خواب در گوشهاى خود بچكانید.

اگر هسته ی زرد آلو را بكوبند و روغن آن را بگیرند و
هر روز صبح چند قطره از آن را در گوش بچكانند، براى رفع صدا و وز وز كردن گوش،
دارویى بسیار مفید و عالى است.

اگر گوش شما وز وز صدا مى كند كمى روغن هسته ی هلو را
به داخل گوش خود كنید فورا صداى گوش شما ساكت خواهد شد.

براى تخفیف درد گوش، موقعى كه شب مىخوابید، سیبى را
كه كوره در زیر خاكستر پخته شده است به گوش خود بمالید و بخوابید، فورا درد آن
ساكت مى شود.

دم برگ گل سوسن سفید را اگر در روغن فندق بخیسانند با
آن مى توان انواع درد گوش را آرام و ساكت كرد.

براى رفع گوش درد باید یك گلوله ی كوچك جعفرى نمك زده
با روغن زیتون را در سوراخ گوش گذاشت.

اگر گشنیز و بنفشه و گلسرخ را از هر كدام به مقدار
مساوى بكوبید و هم وزن آنها قند سائیده اضافه كرده میل كنید، گوش درد را علاج مى كند.

براى صداى گوش مى توانید روغن بادام یا آب بابونه را
در گوش بچكانید. اگر هزار پا در گوش رفته، روغن كنجد بچكانید تا بیرون آید.

اگر آب در گوش رفته كف دست را روى گوش بگذارید و چند
قدم لى لى كنید آب بیرون مى آید.

آب برگ بید، پاك كننده ی چرك گوش است.

اگر چند قطره آب نیمگرم برگ چغندر را در گوش بچكانید،
درد آن را ساكت مى كند.

مطالب مرتبط :

بیماریهاى گوش و گوش درد کودکان و درمان گیاهی آن

گیاهان دارویی و درمان نازایی

بیماری های ریوی و درمان گیاهی آن

درمان گیاهی آسم و سرفه و برونشیت

ضعف قوای شهوانی (قوه باء) و درمان گیاهی آن

لاغری و درمان آن

دیابت (بیمارى قند) و درمان گیاهی آن

چاقى و درمان گیاهی آن

تصفیه خون با گیاهان دارویی

بیماریهاى كبد و درمان گیاهی آن

حساسیت (هیستامین) و درمان گیاهای آن

كك و مك و درمان گیاهی آن

میخچه و زگیل و درمان گیاهی آن

سیاتیك و درمان گیاهی آن

تهوع و دل بهم خوردگى(استفراغ) و درمان گیاهی آن

بهداشت زنان و درمان گیاهی مشکلات زنانه

همورئید (بواسیر) و درمان گیاهی آن

بیماریهاى قلبى و درمان گیاهی آن

هموفیلى (عدم انعقاد خون) و درمان گیاهی آن

اسپری ضد آفت آویشن زردبند

عفونتهاى داخلى و درمان گیاهی آن

اسهال و اسهال خونى و درمان گیاهی آن

اشتها و كم اشتهایى و درمان گیاهی آن

آنژین – گلو درد و درمان گیاهی آن

دل درد و درمان گیاهی آن

تشنج (seizures) و درمان گیاهی آن

نفخ و درمان گیاهی آن

رماتیسم و درمان گیاهی آن

كمر درد علت ها و درمان گیاهی آن

سردرد و میگرن و درمان گیاهی آن

کم خونی و درمان گیاهی آن

فشار خون و درمان گیاهی آن

درمان گیاهی بیماری های کلیه

درمان گیاهی تنگى نفس

بی خوابی و درمان گیاهی آن

درمان گیاهی گریپ – زكام – آنفلوانزا

تب و درمان گیاهی آن

درمان گیاهی بیماری های عصبی

درمان گیاهی ناراحتیهاى مجارى ادرار

درمان گیاهی آسم

درمان گیاهی اگزما ،خارش پوست و حساسیت (آلرژی)

درمان گیاهی یبوست

درمان گیاهی پسوریازیس

عوامل ریزش مو و درمان آن  




طبقه بندی:
درمان گیاهی
، 
طب سنتی
، 

برچسب ها:
وزوز گوش،
کم شنوایی،
درد گوش،
درمان کم شنوایی،
درمان درد گوش،
درمان وزوز گوش،
عفونت گوش،

[ad_2]

لینک منبع

كومبوجا

[ad_1]

آشنایی با کامبوجیا ، ترکیبات و خواص دارویی مضرات و نحوه تهیه آن

                                               كومبوجا

نام فارسی: كومبوجا

نام انگلیسی:  Kombucha

نام های عمومی: tea– Kombucha mushroom– Manchurian teacombucha tea  Kombucha

نام علمی: 
Yeast/bacteria fungal symbiot

كلیات:

كومبوجا نوعی چای تخمیری است كه بیشتر آن را برای خواص
درمانی اش می نوشند. در حال حاضر اطلاعات علمی كمی در مورد خواص و سالم بودن آن در
دست است. كومبوجا به صورت تجارتی در بازار وجود دارد و می توان آن را از قارچ و
باكتری های مربوط در منزل نیز كشت داد و تهیه نمود.

كومبوجا اصولاً حاصل همزیستی استوباكتر (باكتری اسید
استیك) و یك یا تعداد بیشتری از قارچ هاست.

تاریخچه:

آنچه در مورد كومبوجا ثبت شده، مربوط به اواخر قرن نوزدهم
در روسیه است. این محصول كه در آنجا به نام
Cajnyj grib  معروف است، به معنی چای قارچ می باشد.

در چین به این محصول چای قرمز قارچ گفته می شود. در ژاپن
نیز محصول مشابهی وجود دارد كه اصطلاحاً به آن چای قرمز می گویند. البته در ژاپن
محصول دیگری وجود دارد كه از جلبك های دریایی تهیه میشود و به آن كومبوجا یا چای
كلپ به معنی چای جلبك می گویند.

بعضی نویسندگان معتقدند كه كومبوجا در اصل مربوط به ژاپن
یا چین است و گروهی عقیده دارند كه این لغت از نام دكتری كره ای به نام
Kom Bu گرفته شده كه 415 سال پس از میلاد در
دربار امپراتور ژاپن می زیسته است.

تركیبات مهم:

محصول تخمیر شده كومبوجا حاوی مجموعه ای از قارچ ها،
باكتری ها، اسیدهای آلی، آنزیم های فعال، اسیدهای آمینه و پلی فنل ها تولید شده به
وسیله میكرو ارگانیزم هاست.

محصولاتی كه در منازل تهیه می شود، معلوم نیست دقیقاً
حاوی چه موادی است؛ چون باید نمونه آنها به آزمایشگاه فرستاده شود.

از دیگر موادی كه از كومبوجا جدا شده است، می توان اسید
گلوكورونیك كه به طور عادی در بدن سنتز می شود، الكل اتیلیك به میزان تا 5/0 درصد،
اسید هیالورونیك، كوندرویتین سولفات، هپارین و اسیدهای استیك، بوتیریك،
گلوكورونیك، لاكتیك، مالیك، اگزالیك و اوزنیك را نام برد.

با توجه به درصد بسیار كم الكل ایتلیك موجود در كومبوجا،
این محصول جزء نوشیدنی های بدون الكل محسوب می شود. البته ممكن است الكل محصولات
كهنه كومبوجا افزایش یافته و تا 5/1 درصد هم برسد. همچنین در بسیاری از نمونه های
كومبوجا اسید گلوكورونیك وجود نداشته است.

خواص و اثرات:

بعضی از تولید كنندگان كومبوجا ادعا می كنند كه دارای
خواصی از جمله دفع سموم از بدن، بالا بردن انرژی مغز، درمان سرطان، افزایش قدرت
دید، ترمیم مفاصل، بهبود وضعیت پوست، مقوی هضم و موارد دیگر است. این تولید
كنندگان مدارك علمی كافی برای ادعاهای خود ارائه نكرده اند؛ بنابراین در مورد صحت
آنها تردید وجود دارد و تا زمانی كه تحقیقات و مطالعات كاملی از سوی مجامع معتبر
صورت نگیرد، نمی توان به این موارد اطمینان كرد. مثلاً در گزارشی از دكتر كارگاسوك
در سال1960 اثرات ضد سرطانی كومبوجا تایید نشده است. همچنین تحقیقات مراجع در مورد
چای كومبوجا كه به
Kargasok
مشهور است، نشان داد كه این محصول در مورد بی اشتهایی و چاقی دارای اثرات پایداری
نیست.

ادعای خاصیت هضم غذای كومبوجا ممكن است به اسیدهای ساده
نسبتاً زیادی كه در آن وجود دارد، ارتباط داشته باشد.

سمیت و آلودگی ها:

مانند همه مواد خوراكی و دارویی، برای جلوگیری از آلودگی
كومبوجا باید در تهیه و نگهداری آن دقت كافی به عمل آید. این موضوع به خصوص در
انواع خانگی بسیار اهمیت دارد. یكی از نشانه های آلودگی كومبوجا رشد قارچ هایی به
رنگ سبز،آبی و یا سیاه در محیط كشت آن می باشد.

یكی از مسائل مهم در مورد كومبوجا، كنترل PH آن است. اصولاً PH كومبوجا باید بین 5/2 تا 6/4 باشد. PH كمتر از 5/2 به معنی اسیدیته بسیار زیاد
آن است كه برای خوردن مناسب نیست و
PH بیشتر از 6/4 احتمال آلودگی آن را به شدت افزایش می دهد.

تهوع و بعضی حساسیت ها در اثر مصرف كمبوجا گزارش شده است.
آلودگی میكروبی كومبوجا به انواع میكروب های بیماری زا نیز گزارش شده و حتی یك
مورد مرگ در اثر مصرف این فرآورده در منابع علمی وجود دارد.

طرز تهیه:

برای تولید محلول كومبوجا، قارچ كومبوجا را در چای سیاه
(یا گاهی چای سبز) به همراه مواد قندی (قند یا شكر) و یا مواد طعم دهنده دیگر كشت
می دهند. ظرفی كه این عمل در آن انجام می گیرد، با پارچه ای پوشیده می شود تا گرد
و خاك و باكتری و قارچ های موجود در هوا آن را آلوده نكند و گازهای تولید شده تخمیر
بتوانند از ظرف خارج شوند. پس از یك یا دو هفته، عمل تخمیر پایان می یابد.
PH بعضی از این محلول ها باید پایین باشد
تا دچار فساد نشوند.

این تولید می تواند به صورت نا محدود ادامه یابد. در هر
مرحله تخمیر، كشت مادر تولید كشت دختر می كند كه به صورت دو لایه خواهند بود و می
توان آن را به ظرف دیگری منتقل كرد و در صورت لزوم تخمیر را ادامه داد. دومین
تخمیر كه معمولاً پس از یك هفته صورت می گیرد، دارای تركیبات كربنی بیشتری است.

گاهی می توان محصول كومبوجای تنها را ماه ها نگهداری كرد
كه در این صورت اسیدیته آن افزایش یافته و به محلول سركه مانندی شباهت پیدا می
كند.

بعضی از فروشندگان انواع چای، نوعی كومبوجای خشك را مخلوط
با برگ های چای به فروش می رسانند كه می توان آنها را در آب جوش حل كرد و نوشید.
این نوع كومبوجا كمترین شكل نوشیدنی آن است.

نكات قابل توجه:

1- كومبوجا شباهت زیادی به لایه كیك مانند دارد كه گاهی به نام قارچ، مادر
سركه و یا واژه خلاصه
Scoby نامیده می شود. از نظر علمی كومبوجا جزء Zoogleal mat ها به معنی مجموعه میكرو ارگانیزم های
موجود در یك توده ژله مانند است. این توده همیشه به شكل ظرف خود در می آید،
اماضخامت لایه آن بستگی به زمان به عمل آمدن آن، اسیدیته چای كشت شده در آن و
پایان عمل تخمیر دارد. این توده كشت شده به صورت چرمی و غیر قابل كشش می باشد.

2- نام كومبوجا از ژاپنی ها گرفته شده است. آنها آن را به صورت چای  در جلبك های دریایی (Kombu) درست می كنند و از این دو كلمه واژه Kombucha ساخته شده است. در كشورهای غربی كومبوجا
در چای سیاه كشت و تكثیر می گردد.

3- در حال حاضر در بعضی كشورها، از جمله آمریكا، استرالیا و آلمان، كومبوجا به
طور معمول استفاده می شود.

 

مطالب مرتبط :

گیاهان دارویی و درمان نازایی

بیماری های ریوی و درمان گیاهی آن

درمان گیاهی آسم و سرفه و برونشیت

ضعف قوای شهوانی (قوه باء) و درمان گیاهی آن

لاغری و درمان آن

دیابت (بیمارى قند) و درمان گیاهی آن

چاقى و درمان گیاهی آن

تصفیه خون با گیاهان دارویی

بیماریهاى كبد و درمان گیاهی آن

حساسیت (هیستامین) و درمان گیاهای آن

كك و مك و درمان گیاهی آن

میخچه و زگیل و درمان گیاهی آن

سیاتیك و درمان گیاهی آن

تهوع و دل بهم خوردگى(استفراغ) و درمان گیاهی آن

بهداشت زنان و درمان گیاهی مشکلات زنانه

همورئید (بواسیر) و درمان گیاهی آن

بیماریهاى قلبى و درمان گیاهی آن

هموفیلى (عدم انعقاد خون) و درمان گیاهی آن

اسپری ضد آفت آویشن زردبند

عفونتهاى داخلى و درمان گیاهی آن

اسهال و اسهال خونى و درمان گیاهی آن

اشتها و كم اشتهایى و درمان گیاهی آن

آنژین – گلو درد و درمان گیاهی آن

دل درد و درمان گیاهی آن

تشنج (seizures) و درمان گیاهی آن

نفخ و درمان گیاهی آن

رماتیسم و درمان گیاهی آن

كمر درد علت ها و درمان گیاهی آن

سردرد و میگرن و درمان گیاهی آن

کم خونی و درمان گیاهی آن

فشار خون و درمان گیاهی آن

درمان گیاهی بیماری های کلیه

درمان گیاهی تنگى نفس

بی خوابی و درمان گیاهی آن

درمان گیاهی گریپ – زكام – آنفلوانزا

تب و درمان گیاهی آن

درمان گیاهی بیماری های عصبی

درمان گیاهی ناراحتیهاى مجارى ادرار

درمان گیاهی آسم

درمان گیاهی اگزما ،خارش پوست و حساسیت (آلرژی)

درمان گیاهی یبوست

درمان گیاهی پسوریازیس

عوامل ریزش مو و درمان آن 




طبقه بندی:
طب سنتی
، 
گیاهان دارویی
، 

برچسب ها:
نحوه تهیه،
کامبوجا،
خواص،
مضرات،
ترکیبات شیمیایی،
سمیت،
Kombucha،

[ad_2]

لینک منبع

بیماریهاى گوش و گوش درد کودکان و درمان گیاهی آن

[ad_1]

بررسی بیماری بیماریهاى گوش و گوش درد کودکان و درمان گیاهی آن 

                                      بیماریهاى گوش و گوش درد کودکان و وزوز گوش

ناراحتیهایى كه ممكن است براى گوش پیش بیاید متعدد است. صدا كردن گوش یكى از
آنهاست كه امكان دارد بر اثر مصرف بعضى داروها از جمله آنتى بیوتیكها، الكل، تب،
تومور، ضعف اعصاب و غیره بوجود آید. یكى از بزرگترین ناراحتیهاى گوش، بر اثر سر و
صداى بر زیاد ایجاد مى شود. صداهاى گوش خراش،

شخص را تهدید به كرى مى نماید. نیكوتین سیگار و قهوه ی پر رنگ، شرائین اصلى گوش
را تنگ كرده و عمل تغذیه را در آن كاهش مى دهند و شنوایى را كم مى كنند.

تورم غده ی بنا گوش طفل، از بیماریهایى است كه اغلب در پاییز یا بهار بروزمى كند.

گاهى این تورم به سایر اعضاى بدن طفل هم سرایت مى كند. مثلا در دختران پستانها
و تخمدانها و در پسران بیضه‌ها متورم مى شود.

براى درمان این بیمارى باید تا دو سه روز طفل از خوردن هر نوع غذا بپرهیزد و
فقط عصاره ی پرتقال و آب میل نماید. تنقیه و گذاشتن ضماد گرم و سرد روى نقاط
متورم، نیز سودمند است.

اگر گوش شما وزوز مى كند، پنبه اى را با آب پیاز تر كنید و آن را در گوش بگذارید،
به زودى طنین صداى گوش بر طرف مى شود.

در مواقعى كه مبتلا به گوش درد شدید، پیاز را در كوره یا خاكستر داغ بپزید و
با كمى كره ی بى نمك مخلوط كرده و در پارچه ی خیلى نازك بریزید و آن را در گوش فرو
كنید، پس از چند دقیقه درد گوش آرام خواهد شد.

سیر، اثر شفا بخشى در بیمارى ورم گوش وسطى دارد. براى ورم گوش باید یك تكه
كوچك سیر را در گاز (پارچه اى تمیز) پیچید و در گوش گذاشت.

آب لیمو ضد نزله ی گوش است، به شرط اینكه بخور موضعى هم با آب و پوست لیمو
داده شود.

گوش درد كه موجبات ناراحتى فراوان در طفل و اطرافیان طفل مى شود. در اثر عدم
پرستارى كودك در حین سرما خوردگى بروز مى كند. گریه و بى خوابى كودك، اگر در اثر
گرسنگى و ناراحتى لباس یا زبرى بستر، یا بدى هواى اطاق نباشد، حتما در اثر گوش درد
است.

براى اینكه بفهمید كودك به گوش درد مبتلا شده یا خیر، كافى است با نوك انگشت
در گوش كودك كمى فشار بدهید، اگر طفل مبتلا به گوش درد باشد، فریادش به آسمان بلند
خواهد شد. از علائم دیگر گوش درد، تب و بى قرارى و سرخى طرف یك صورت طفل است.

براى تشخیص سرما خوردگى، باید به طرز نفس كشیدن كودك در هنگام خواب توجه كرد.
اگر طفل خر خر كرد و تب داشت، صد در صد احتمال دارد كه وى مبتلا به سرما خوردگى
شده باشد. در صورت بروز سرما خوردگى باید مواظبت كافى از طفل به عمل آید، زیرا در
غیر این صورت زكام به حلق و گوش او هم سرایت كرده حتى ممكنست پرده گوش او را معیوب
و یا به گوش درد مزمن مبتلایش سازد.

گوش درد چركین در اطفال گاهى موجب تورم ماستوئید و یا سینوسهاى مخصوص صورت
شده، اسباب زحمت والدین را فراهم مى كند.

اگر روغن بوسیر را در گوش بچكانند، دافع گوش درد است.

اگر كسى گوشش بر اثر عوارض رماتیسم كر شود و یك تكه پنبه را با آب سیر مرطوب
كند و در گوش بگذارد، به زودى احساس خواهد كرد ثقل سامعه ی او بر طرف شده است و
گوشش خوب مى شنود.

گاهى ممكن است در گوش غده اى بروید، علت آن غلبه ی صفرا در بدن است.

باید روى غده را روغن باسیلقات و یا روغن اكتیل (روغن سیاه) و یا روغن اكتیل بلادنه
بگذارند تا غده پخته و سر باز كند، بعدا مشمع اصلاح روى آن بگذارند تا جراحات آن
را كشیده و به مرور چركها كم شود و بعد قدرى حناء خشك بپاشند یا بر روى زخم، محلول
مر كور كرم بزنند كه به كلى خشك شود.

در این چند روز كه چنین غذه‌هائى در بدن پیدا مى شود، روزها باید غذا آش آبغوره
باشد آش انار و آش تمر هم بسیار نافع است. زیرا از غلبه ی صفرا جلوگیرى شده خون
صاف مى گردد و از تشنج مرض كاسته مى گردد و به بهبود آن كمك مؤثرى مى نماید.

اگر آب در گوش رفته باشد از ریختن آب اكسیژنه در گوش به كلى خوددارى شود و فقط
مقدارى روغن كرچك را در قاشق غذا خورى ریخته و دم آتش نگه دارند كه گرم شود و چند
قطره در گوش بچكانند.

هنگامى كه آب در گوش مى رود مى توان مقدارى روغن بادام تلخ را در گوش چكانید و
پارچه پشمى را گرم كرده روى گوش گذاشت و گوش را بست.

اگر در داخل گوش بر اثر ضربه اى مثل سیلى ناراحتى پیدا شود، آن را بدین ترتیب
مى توان معالجه كرد: به قدر ٦ نخود صبر زرد را در ظرف ریخته چند قطره شیر زن شیرده
را بر روى آن بچكانند و بسایند تا صبر زرد با شیر مخلوط شود. آنگاه آن را به داخل
و خارج گوش بمالند و بعد پارچه اى را داغ كرده روى گوش 
بگذارند و شب بر روى همان قسمت گوش كه درد مى كند بخوابند، درد از بین مى رود.

مطالب مرتبط :

گیاهان دارویی و درمان نازایی

بیماری های ریوی و درمان گیاهی آن

درمان گیاهی آسم و سرفه و برونشیت

ضعف قوای شهوانی (قوه باء) و درمان گیاهی آن

لاغری و درمان آن

دیابت (بیمارى قند) و درمان گیاهی آن

چاقى و درمان گیاهی آن

تصفیه خون با گیاهان دارویی

بیماریهاى كبد و درمان گیاهی آن

حساسیت (هیستامین) و درمان گیاهای آن

كك و مك و درمان گیاهی آن

میخچه و زگیل و درمان گیاهی آن

سیاتیك و درمان گیاهی آن

تهوع و دل بهم خوردگى(استفراغ) و درمان گیاهی آن

بهداشت زنان و درمان گیاهی مشکلات زنانه

همورئید (بواسیر) و درمان گیاهی آن

بیماریهاى قلبى و درمان گیاهی آن

هموفیلى (عدم انعقاد خون) و درمان گیاهی آن

اسپری ضد آفت آویشن زردبند

عفونتهاى داخلى و درمان گیاهی آن

اسهال و اسهال خونى و درمان گیاهی آن

اشتها و كم اشتهایى و درمان گیاهی آن

آنژین – گلو درد و درمان گیاهی آن

دل درد و درمان گیاهی آن

تشنج (seizures) و درمان گیاهی آن

نفخ و درمان گیاهی آن

رماتیسم و درمان گیاهی آن

كمر درد علت ها و درمان گیاهی آن

سردرد و میگرن و درمان گیاهی آن

کم خونی و درمان گیاهی آن

فشار خون و درمان گیاهی آن

درمان گیاهی بیماری های کلیه

درمان گیاهی تنگى نفس

بی خوابی و درمان گیاهی آن

درمان گیاهی گریپ – زكام – آنفلوانزا

تب و درمان گیاهی آن

درمان گیاهی بیماری های عصبی

درمان گیاهی ناراحتیهاى مجارى ادرار

درمان گیاهی آسم

درمان گیاهی اگزما ،خارش پوست و حساسیت (آلرژی)

درمان گیاهی یبوست

درمان گیاهی پسوریازیس

عوامل ریزش مو و درمان آن




طبقه بندی:
طب سنتی
، 
درمان گیاهی
، 

برچسب ها:
گوش درد،
درمان گیاهی گوش درد،
گوش درد کودکان،
علائم گوش درد کودکان،
درمان مشکلات گوش،
عفونت گوش،
درمان وزوز گوش،

[ad_2]

لینک منبع

بنفشه معطر ( viola odorata )

[ad_1]

بررسی کلی گیاه دارویی بنفشه معطر و آشنایی با خواص دارویی و ترکیبات شیمیایی و نحوه مصرف و…..  

                                   بنفشه معطر

نام های فارسی: بنفشه معطر، بنفشه

نام علمی: viola odorata

نام عمومی: sweet violet

نام انگلیسی: sweet violet

نام عربی: بَنَفْسَج (Banafsaj)

نام فرانسوی: violette odorante

نام آلمانی: Marzviole

نام خانواده: violaceae  (بنفشه)

گیاه شناسی:

بنفشه معطر گیاهی است علفی و بوته ای كه پایا و چندساله
می باشد. برگ های قلبی شكل گیاه دمبرگ درازی دارند كه از محل مشتركی در ناحیه یقه
گیاه (تقریباَ هم سطح با زمیت) خارج می شوند.

این برگ ها اكثراَ روی زمین گسترده اند و ساقه وجود
ندارد. گل ها به صورت منفرد روی دمگل و گیاه قرار گرفته اند. دمگل ها در محل اتصال
به گل حالت خمیده و عصا مانند دارند.

گل ها معطر و اغلب بنفش رنگ و به ندرت سفید یا گلی هستند(
البته در بعضی نمونه ها ممكن است قسمت های كمی از گلبرگ سفید یا گلی رنگ باشد.)
میوه گیاه به صورت پوشینه و حاوی تعدادی دانه زرد رنگ است.

بنفشه معطر بیشتر در نواحی سایه دار و مرطوب می روید و
برای استفاده دارویی به صورت وسیع كشت می شود. همچنین، به عنوان زینتی به طور
گسترده مورد استفاده قرار می گیرد. گل های زیبای گیاه در اوایل بهار ظاهر می شوند
و در تابستان عاری از گلبرگ است. بنفشه معطر بومی اروپا و آسیاست، ولی در نواحی
دیگر، از جمله آمریكای شمالی و استرالیا پرورش داده می شود. این گیاه به نام های
عمومی بنفشه انگلیسی، بنفشه باغی نیز مشهور است.

این گیاه در نواحی مختلف ایران و به خصوص در قسمت های
شمالی و مرطوب ایران رویش دارد.

تاریخچه:

بنفشه معطر از زمان های دور مورد استفاده دارویی داشته
است. در قرون اولیه میلادی، در مكاتب بقراط و دیوسكورید و در قرون وسطی توسط اعراب
در درمان بسیاری از بیماری ها، از جمله رفع ورم چشم، درد گلو، دفع صفرا، رفع حالت
تشنگی و به عنوان ملین و قی آور به كار می رفته است.

بر اساس افسانه های قدیمی، نام بنفشه معطر(viola) از نام دختری باكره به نام lo گرفته شده است.

زئوس به این دختر عاشق شد و به خاطر محافظت از زن حسودش
او را به شكل یك گوساله ماده در آورد كه در كشتزاری از بنفشه چرا می كرد. به این
دلیل بنفشه قرن ها به عنوان نماد عشق معروف شد و در نمایشنامه ها از آن نام برده
می شد. در نمایشنامه شكسپیر، پاك از بنفشه در تهیه معجون عشق استفاده می كند.

تركیبات مهم:

مهم ترین تركیبات گیاه، اسانس و مواد رنگی آن است. مواد
رنگی را می توان به وسیله آب استخراج كرد. این مواد با اسیدها و قلیایی ها به رنگ
های سبز، زرد و قرمز در می آیند و از آنها به عنوان معرف
PH  استفاده می كنند. یك گلوكزید به نام
ویولاكورسیتین در گیاه و به خصوص در ریزوم آن وجود دارد كه می توان آن را با الكل
گرم از گیاه تازه استخراج نمود. این گلوكزید كه به صورت كریستال های زرد رنگ می
باشد، با اسیدهای معدنی به كورسیتین و قند قابل تخمیر تبدیل می شود. طبق دارو نامه
(فارماكوپه) انگلستان، به احتمال زیاد خواص مهم 
گیاه مربوط به این گلوكزید است. همچنین اسید سالی سیلیك در جریان تجزیه و
تخمیر مواد گیاه به دست می آید. از این بنفشه عطری استخراج می شود كه بسیار گران
قیمت است؛به همین دلیل بسیاری از عطرهای موجود در بازار با نام این گیاه، از مواد
مصنوعی تهیه می گردند.

تركیبات دیگر بنفشه شامل موسیلاژ، آنتوسیانین و یك ماده
مهم به نام ویولین می باشد. ویولین آلكالوئیدی است كه اثراتی شبیه امتین (یعنی
تهوع آور) دارد.

دارو شناختی و اثرات مهم:

استفاده دارویی هنوز در دارونامه ها وجود دارد. گل ها
خاصیت مسهل دارند. در دارونامه انگلستان بهترین شكل استفاده از گل ها به صورت شربت
است كه برای نوزادان نصف تا یك قاشق چایخوری و یا بیشتر، با مقدار مساوی روغن
بادام مخلوط می شود. در قدیم شربت بنفشه را برای رفع تورم چشم ها، رفع بی خوابی،
درمان یرقان، درمان تب و لرز، برطرف كردن چرك و تورم لوزه ها و صرع استفاده می
كردند. جرالد، یكی از متخصصان گیاهان دارویی می گوید،برای تسكین تورم داخلی گوش،
آرامش قلب، بر طرف كردن خشكی و گرفتگی گلو، بهبود سر درد و به عنوان خواب آور می
توان از بنفشه معطر استفاده كرد.

از گل های بنفشه می توان مربای شیرینی تهیه كرد كه در
زمان چارلز دوم به عنوان كنسروی مطلوب، با نام قند بنفشه یا
violet plate در تمام داروخانه ها به فروش می رسید و
بسیار پرطرفدار بود. این فرآورده خاصیت خلط آور دارد. گل های تازه برای افزودن به
سالاد بسیار خوب است. همچنین جرالد می افزاید كه از برگ ها می توان در تهیه مرهم و
ضماد جهت سوختگی ها استفاده نمود. او معتقد است كه اثرات آن بهتر از گل ختمی و
تركیبات جیوه می باشد.

تمام بنفشه ها دارای طبیعت سرد و مرطوب هستند. وقتی سبز و
تازه اند، به عنوان سرد كننده و پایین آورنده حرارت بدن، به صورت داخلی و خارجی،
به كار می روند؛ مثلاَ در كاهش ورم چشم ها می توان از جوشانده گل وبرگ و برای
تسكین سر درد از مرهم آن بر روی پیشانی استفاده نمود. این مرهم را می توان با
اسانس گل سرخ هم مخلوط كرد.

گل و برگ بنفشه، به صورت فرآورده خوراكی، صفرا آور بوده و
به خصوص برای بچه ها مناسب است (البته اثر برگ در این مورد قوی تر است). همچنین،
گل های تازه یا خشك به شكل خوراكی، در رفع مشكلات ریوی مؤثرند.

ریزوم به صورت خوراكی دارای اثرات قوی تهوع آور و مسهل می
باشد و از این نظر شبیه ایپكاكوانا است.

دانه ها خاصیت مسهلی و ادرار آور دارند و از آنها در
مشكلات مجاری ادرار، به خصوص دفع سنگریزه در مجاری، استفاده می شود.

در هومیوپاتی مدرن از تنتور گل تازه برای سرفه های
اسپاسمی همراه با تنگی نفس و روماتیسم مچ ها استفاده می كنند.

خواص گلوكزید موجود در گیاه هنوز به طور كامل مورد بررسی
قرار نگرفته، ولی مطالعات اولیه حاكی از اثر آنتی سپتیكی آن است.

از زمان های دور از فرآورده های بنفشه تازه به صورت
خوراكی و موضعی برای افراد سرطانی، به خصوص سرطان گلو، استفاده می شد. از دم كرده
برگ ها در آب جوش و به نسبت 1 به 5 به صورت موضعی(مالیدنی) و یا به صورت كمپرس در
دردهای موضعی می توان استفاده كرد.

برای چرب كردن گلو، برگ بنفشه را خشك و پودر كرده و در
روغن زیتون بریزید. سپس آن را به مدت 6 ساعت روی بخار بگذارید و بعد مصرف كنید.
این روغن برای رفع خشكی گلو مفید است.

از اثرات دیگر بنفشه می توان تسكین سر درد، ضد میگرن، رفع
بی خوابی،ضد سرفه، تسكین آسم و برونشیت را نام برد. بنفشه معطر چون خاصیت معرق دارد،
در تسكین علائم سرما خوردگی مؤثر است.

از اسانس گل ها در رایحه درمانی، درمان برونشیت، خستگی
زیاد و مشكلات پوستی استفاده می شود.

طریقه و میزان مصرف:

دم كرده: بنفشه را به صورت سرد می نوشند.برای این كار
حدود 70 گرم برگ های تازه را با آب سرد بشویید و آن را با نیم لیتر آب بجوشانید.
بعد از حدود 12 ساعت وقتی آب سبز رنگ شد، آن را صاف كرده و در شیشه درب داری در
یخچال گذاشته و هر دو ساعت یكبار مقداری از آن را بخورید. این دم كرده بهتر است هر
روز تازه تهیه شده و اضافی آن دور ریخته شود.

كمپرس: برای تهیه استعمال خارجی، پارچه یا باند نخی را در
دم كرده گرم وارد كرده و بر روی موضع قرار دهید و روی آن را با پارچه ضد آب(لاستیك
پارچه نازك) بپوشانید و پس از سرد شدن، این كار را تكرار كنید.

روزانه دو قاشق غذاخوری گل خشك به صورت چای گرم یا دم
كرده سرد(توضیح داده شده) و یا 5 گرم از ریشه در روز می توان مصرف كرد.

از بنفشه داروهای نوینی در صنعت دارو سازی به صور مختلف
تهیه شده كه طریقه و میزان مصرف آنها در راهنمای همراه دارو قید شده است( در خارج
ایران).

موارد استفاده بنفشه:

گل و برگ بنفشه كاملاً خوراكی است و می توان به صورت خام
یا پخته از آن استفاده كرد. برگ ها در تمام طول زمستان قابل استفاده و دارای طعم
ملایم هستند. از برگ ها می توان در سالاد استفاده كرد(در صورتی كه از گل ها برای
سالاد استفاده شود، مزه و بوی قوی تری دارد). گل و برگ بنفشه را همچنین می توان در
تهیه چای، شیرینی ها، سوپ و كیك مورد استفاده قرار دارد.

ابن سینا در كتاب قانون راجع به بنفشه چنین گفته است:

بنسفج گیاهی است مشهور و ریشه اش چون سایر اجزایش نیروی
دارویی دارد. دارای طبیعت سرد و تر است. گروهی گفته اند گرم است و در سردی برگش
شكی نیست. گویند خون معتدل به وجود آورد. بو كردن و بر سر مالیدن آن سر درد را
تسكین دهد. مالیدن و خوردن آن برای تورم چشم مفید است. بنفشه و به ویژه مربای
بنفشه، درمان سرفه گرم است و سینه را نرم می كند. شربت بنفشه درمان ذات الجنب و شش
است و در این زمینه از جلاب( شربتی كه با گلاب و عسل یا شكر درست كنند) بهتر است.
التهاب معده را از بین می برد. شربت بنفشه علاج درد كلیه و ملین ملایم است. تناول
بنفشه خشك صفرا را بیرون راند.

در كتاب مخزن الادویه در مورد بنفشه چنین آمده است:

بنفسج دارای طبعی سرد و تر و بعضی گفته اند گرم و تر است.
مسهل صفرا، مسكن عطش و حدت خون و جهت سرفه و خشونت سینه و حلق و خناق و ذات الجنب
و ذات الریه و جهت معده و كبد و طحال و احتباس بول مفید است و بوییدن تازه آن
منوم( خواب آور) و گویند گل تازه آن فادزهر(پادزهر) سموم و منوم است.

مصرف مقدار زیاد آن باعث ضعف دل و سنگینی معده و استفراغ
می شود كه بعضی این مضار را مربوط به خشك آن دانسته اند.

مهم ترین اثرات گزارش شده:

ضد باكتری، ضد التهاب، ضد تب، CNS دپرسانت، ملین، مسهل، معرق، ادرار آور،
تهوع آور، خلط آور، قارچ كش، خواب آور، كاهش دهنده پر فشاری خون، شل كننده عضلات،
مقوی اعصاب و مسكن.

نكات قابل توجه:

1-   1 – بو و رنگ گل ها ضمن خشك كردن، در صورتی كه حرارت زیاد باشد، از بین می رود
و یا كاهش می یابد؛ به همین دلیل برای تهیه داروها از گونه های دیگر كه رنگ تیره
تری دارند نیز استفاده می شود.

2     2 – یك تن برگ بنفشه می تواند 300 تا 400 گرم اسانس خالص تولید كند. این اسانس
در تهیه عطر به كار می رود.

3-   3 – از اسانس گل ها در تهیه فرآورده های تازه و خوشبو كننده دهان استفاده می
كنند.

4-   4 – گیاه بنفشه دمای تا 20 درجه زیر صفر را تحمل می كند.

5-  5 –  بوی گل های تازه بنفشه جزء بوهای شیرین است.

6-  6 –  نظریات ابن سینا در قانون و مطالب مندرج در مخزن الادویه در مورد بنفشه، با
منابع جدید و اثرات تاَیید شده در بیشتر موارد منطبق می باشد.

7-   7 – در تحقیقی كه توسط مؤلف و همكاران در سال 1379 بر روی بنفشه معطر انجام شد،
مشخص گردید كه اسانس آن حاوی تركیبات آلفاآیونن، سپس هگزان، نونئال، بنزوفنون،
ایكوزان، دوكوزان، پنتاكوزان، تتراكوزان و تری كوزان و بنزیل بنزوات می باشد.  

مطالب مرتبط :

گیاهان دارویی

بنفشه سه رنگ ( viola tricolor)

هل (Elettaria cardamomum)

خشخاش (Papaver Somniferum)

اسطوخودوس (Lavandula angustifolia)

كاسنی (Chicorium intybus)

جوزهندی (جوز بویا)(Myristica fragrans)

خار مریم (Silybum marianum)

پنج انگشت (Vitex agnus castus)

شاهدانه (Cannabis sativa)

گل مغربی (oenothera macrocarpa)

گل قاصد (taraxacum officinalis)

باباآدم (Arctium lappa)

بیدمشک (Salix aegyptiaca)

خاکشیر (Descurainia sophia)

جین سنگ کره ای(Korean ginseng)

آویشن (Thumus vulgaris . L)

آرتیشو (كنگر فرنگی)

یونجه (medicago sativa)

شنبلیله (Trigonella foenum – graecum)

پونه (Mentha pulegium)

حنا (Lawsonia inermis)

پرسیاوشان(Adiantum capillus – veneris )

سنا (Cassia angustifolia)

گل سرخارگل(Echinacea angustifolia)

بسفایج (polypodium vulgar)

 




طبقه بندی:
مقالات گیاهان دارویی
، 
گیاه شناسی و خواص گیاهان دارویی
، 
گیاهان دارویی
، 

برچسب ها:
بنفشه معطر،
viola odorata،
گیاه شناسی،
ترکیبات شیمیایی،
خواص دارویی،
نحوه مصرف،
میزان مصرف،

[ad_2]

لینک منبع